— 47 — 



gebeurd was. De facultatief anaërobe lichamen als gist, micorsoor- 

 ten, e. a., stoorden zich aan de proef in 't geheel niet, zoowel wat 

 groei als wat gisting betreft 



Het afsterven van de groene tuinkersplantjes is niet toe te schrij- 

 ven aan het gebrek aan zuurstof, want in zuivere waterstof-atmos- 

 pheer bleven de planten dubbel zoolang in leven. 



Dezelfde werking als lichtgas bleken ook 100 pCt. koolmonoxyde 

 en koolzuur te hebben. Natuurlijk werkt het zuurstofgebrek 

 eveneens nadeelig, neemt men 50pCt. lichtgas en 50 pCt. lucht, 

 dan blijft de kers driemaal zoolang in leven. Dat de plant tenslotte 

 toch dood gaat, bewijst wel dat er giftwerkingen in het spel zijn. 

 Een gehalte van 5—20 pCt. lichtgas werd door de planten verdra- 

 gen, deze waren na 20 dagen nog in leven. 



Als verdachte bestanddeelen van het lichtgas komen in aanmer- 

 king aethyleen, acetyleen, koolmonoxyde, benzol, zwavelkoolstof en 

 zwavelwaterstof. Onschadelijk bleken de aan lucht toegevoegde hoe- 

 veelheden van 12 pCt. aethyleen, 1 — 5 pCt acetyleen en 5— 20pCt. 

 koolmonoxyde. Deze percentages schijnen willekeurig, doch hou- 

 den verband met de mogelijke hoeveelheden dezer gassen in 

 lich gas, zooals dit door de gasfabrieken gedistribueerd wordt. Te- 

 genover dit resultaat teekende zich scherp het resultaat af, dat 

 verkregen werd met 1.8 vol. pCt. zwavelkoolstofdamp, 1.4 vol. 

 pCt. benzoldamp (ook tolnol) en 0.1—0.5 pCt. zwavelwaterstof, 

 welke concentraties ongeveer dezelfde uitwerking hadden als 

 onverdund lichtgas. Deze laatste percentages zijn echter op 

 zichzelf hooger dan ze in het algemeen gesproken in lichtgas 

 voorkomen. Ook is het waarschijnlijk, dat in een luchtatmospheer 

 de doodelijke hoeveelheid grooter kan zijn dan in een zuurstofvrije 

 omgeving. 



De wijze van vulling der glazen klokken bleek grooten invloed 

 te hebben op het resultaat der proef. Vulde men deze door 

 waterverdringing, dan was het resultaat anders dan indien dit 

 door luchtverdringing geschiedde. In het eerste geval bleven de 

 planten veel langer in leven. Toch kan men moeilijk aannemen, 

 dat onder deze omstandigheden stoffen als benzol en zwavel- 

 koolstof door het water geabsorbeerd worden. # Prof. Wehmer 

 heeft ook dit punt verder uitgewerkt. 



Ook bij den invloed op de ontkieming werd een dergelijk ver- 

 schil gevonden. Deze blijft in beide gevallen uit, wanneer de 

 zaden aan 100 pCt. lichtgas worden blootgesteld. Laat men eenige 

 percenten lucht toe, dan wordt het onderscheid al duidelijk. Bij 



