— 48 — 



verschillende proeven had de gasatmospheer welke door water- 

 verdringing was verkregen, bijna geen slechten invloed. 



Men moet dus aannemen, dat de schadelijke stoffen, wanner het 

 gas door water heenborrelt. hieruit verwijderd worden. Eenvoudig 

 wasschen van het gas moet derhalve tot dezelfde uitkomst voeren. 



Het resultaat was echter, dat nu de ontkieming wel mogelijk bleek, 

 doch zeer vertraagd werd. Hetzelfde verschijnsel kreeg men bij 

 tuinkersplantjes. 



De schadelijke werking van het gas wordt dus slechts vermin- 

 derd. Deze invloed moet dus a. h. w. aan het waschwater zijn 

 • afgestaan. Om dit uittemaken, werd een zwakke lichtgasstroom 

 aan het water toegevoerd, waarin zich de wortels van een jong 

 ahornboompje bevonden. Het bleek inderdaad, dat de giften zich 

 aan het water mededeelen. 



Wehmer komt tot het besluit, dat noch de hier opgenoemde 

 gasbestanddeelen, noch het in zeer kleine hoeveelheden voorko- 

 komende pyridine den schadelijken invloed kan veroorzaken, maar 

 dat deze zal moeten toegeschreven worden aan één der in het gas 

 voorkomende reukstoffen, waarvan nog weinig bekend is en waar- 

 over Bunte in het Journal für Gasbeleuchting 1885. 28 - 644 

 reeds heeft geschreven. 



Het blijkt een zure zelfstandigheid te zijn, welke door lOpCt. ig. 

 zwavelzuur niet, door 10 pCt. ige kaliloog wèl wordt tegengehouden. 



Een nader chemisch onderzoek van het waschwater heeft weinig 

 resultaat gehad. Het bleek waarschijnlijk, dat de gezochte gifstof 

 weer uit het water verdwijnt en zich hierin niet laat ophoopen. 

 De stof laat zich echter gemakkelijk door jodium en kaliumper- 

 manganaat oxydeeren. 



Wehmer kwam tot de slotsom, dat eigenlijk alleen blauwzuur 

 het schuldige bestanddeel kan wezen, hoewel het verwondering 

 wekte dat de physiologische invloed hiervan bij zulke kleine 

 concentraties reeds merkbaar was. Zijn proeven bewezen echter, 

 dat 2-4 m G op 8 L. lucht binnen 24 uur reeds doodelijk was 

 (zuiver lichtgas binnen 3 >< 24 uur. Een oplossing van 0.0019 pCt. 

 blauwzuur in water bleek in alle opzichten dezelfde eigenschappen 

 te hebben als het bovenbedoelde waschwater. 



Zorgvuldige analyses toonden aan, dat het gebruikte lichtgas 

 in Hannover 0.0357 pCt. blauwzuur bevatte, dit klopt dus! 



Van practische beteekenis is dit onderzoek voor de gevolgen van 

 ondergrondsche lekken in gasleidingen voor de flora der omgeving. 



Zeitschrift jür Angewandte Chemie 1918-1—205. u. k. 



