DE GEZONDHEIDSTOESTAND VAN ONZE 

 CULTUURGEWASSEN IN h ET 

 AFGELOOPEN JAAR 



Ieder jaar heeft zijn eigen karakter wat betreft den gezond- 

 heidstoestand der cultuurgewassen. 



Zoo was 1917 het jaar, dat de nadeelen ondervond van de 

 vele regens in den regenrijken Oostmoesson van 1916, zooals 

 wortelschimmels in overjarige gewassen en wortelrot (omo 

 mentek) in de rijst. 



Het daaropvolgende jaar, 1918, was het jaar van den West- 

 moesson met voortdurende regens en groot gebrek aan zon- 

 neschijn : kanker in Hevea en Cacao, djamoer oepas, bladziekte 

 en insterving bij Hevea waren het gevolg; bandjirs, die sa- 

 wah's vernielden ; oogstmislukking bij mais. 



Bovendien was 1918 het jaar, dat weer eens een drogen 

 Oostmoesson had — een ouderwetschen Oostmoesson zeggen de 

 planters; vooral de oude koffieplanters zeggen dat met eenigen 

 weemoed, want ze denken daarbij terug aan den goeden ouden 

 tijd van de Javakoffie, toen een droge Oostmoesson een rijken 

 bloei en vruchtzetting beteekende en niet, zooals nu bij de 

 Robusta, een mislukten bloei. 



Het jaar 1919 ') was vooral gekenmerkt door 1°. een matig 

 regenrijken Westmoesson, waarin de regendagen afgewisseld 

 •werden door dagen van zonneschijn, 2°. een zeer langdurigen 

 en drogen Oostmoesson; bovendien toonde het, wat zijn ziekten 

 en plagen betreft ook de gevolgen van den langen, drogen 

 Oostmoesson van 1918. 



De gevolgen van deze drie factoren waren deels gunstig, 

 deels ongunstig. 



1) van Hall. Ziekten en Plagen der Cultuurgewassen in Nederlandsch- 

 Indië in 1919. (No. 39 van de Mededeelingen van het Instituut voor Plan- 

 tenziekten). 



Teysraannia afl 2. 



4 



