— 61 



gewijd hebben, om de moeilijke problemen van dit land te 

 helpen oplossen, teneinde hiervan een economisch sterker, 

 veiliger en vruchtbaarder land te maken, droomden van een 

 verandering in den economischen toestand, welke de vrouw 

 der zuidelijke landen een betere plaats zou toekennen in 

 verband met de productie en met haar huiselijk leven;' 



Hier moge nu nog een bespreking volgen van de corres- 

 pondentie, welke* in de maanden September en October 1 9 1 9 

 tusschen The Manufacturers Record en Sir Charles Macara 

 werd gevoerd. MACARA werd hier al eerder genoemd; hij 

 is een van de grootste Europeesche katoenmenschen. In 1904 

 ijverde Macara, met vrijwel de geheele Europeesche katoen- 

 industrie achter zich, voor verlaging der katoenprijzen en 

 sterke opvoering van de productie. Thans schrijft Macara 

 echter woordelijk : Mijn wensch om in het lot van den 

 katoenplanter verbetering te brengen is over de geheele we- 

 reld bekend, want ik heb nooit anders dan er voor geijverd, 

 dat hij naar evenredigheid voor zijn werk beloond zou worden. 

 Hij is een schakel in de keten der wereld-katoenindustrie, 

 waarin, indien een schakel brak een catastrophe onvermijdelijk 

 zou worden. Daargelaten het feit, dat het geheugen des 

 heeren Macara wel niet heel ver terugreikt, althans niet tot 

 1904, mag hieruit wel de gevolgtrekking gemaakt worden, 

 dat hij de bakens verzet heeft, nu het tij is verloopen. Dat 

 dit niet van harte gaat, meent ook de uitgever van The 

 Manufactures Record, RiCHARD H. EDMONDS, die den heer 

 Macara op zachte wijze dit in zijn particulier antwoord ook 

 wel liet voelen. Dit antwoord is eveneens in het extra- 

 nummer van het hier meermalen genoemd tijdschrift afgedrukt, 

 waaraan we het volgende ontleenen. 



Nadat het geheugen van den heer Macara wat opgefrischt 

 is aangaande zijn uitlatingen van vroeger, waarvan hij zich 

 schijnbaar niets meer wilde herinneren, schrijf de heer EDMONDS: 

 Iedereen, die U vertelde, dat het den planters mogelijk was 

 katoen met voordeel tegen een prijs van 7 tot 8 $ cent per 

 Eng. pond te verkoopen, was geheel incompetent, hierover 

 een oordeel uit te spreken. (Deze prijs komt ongeveer over- 

 een met f 27.50 per picol). Edmonds voegt hier dan aan toe, 



