— 62 — 



dat het nooit mogelijk is geweest, tegen dezen prijs katoen 

 met voordeel te leveren, zelfs niet in den tijd der slavernij 

 vóór 1860 en zegt verder, dat het hem niet moeilijk is, te 

 begrijpen, dat Macara ter goeder trouw op informaties af- 

 ging, welke hem van zekere Amerikaansche zijde geweten- 

 loos verstrekt waren. Van Europeesche zijde is den Ameri- 

 kaanschen katoen-speculanten verweten, dat zij te hooge prij- 

 zen vroegen, doch als men dit verwijt verving door dat, als 

 zouden deze heeren juist oorzaak zijn van het drukken der 

 prijzen, dan komt men dichter bij de waarheid. Als boven- 

 dien hun verkoopsprijs steeds hooger werd, dan namen zij 

 steeds grootere winsten, doch hierin heeft niet het groote ge- 

 vaar geschuild. Verder wordt den heer Macara de volgende 

 passage uit een door hem geschreven artikel in de » Revue 

 Économique Internationale*, onder den neus gewreven: »Het 

 zou de moeite waard zijn, als de katoenverbruikers zich 

 aaneensloten, want geen combinatie van handelaren in 

 grondstoffen kan het lang uithouden tegen een dergelijke 

 combinatie van gebruikers''. De bedoeling hiervan is duidelijk 

 genoeg. 



Hiermede moge genoeg gezegd zijn over de verarming der 

 Zuidelijkste katoen-produceerende Staten en wat hiervan de 

 oorzaak is. Hieruit moge tevens afgeleid worden, dat de ver- 

 bruikers van belangrijke grondstoffen niet beter kunnen doen 

 dan de producenten in bescherming te nemen en te zorgen, 

 dat hun bedrijf zoo zeker mogelijk zij, opdat de verbruikers 

 steeds zeker kunnen zijn van den toevoer hunner grondstoffen. 



Thans bereiken ons berichten uit Amerika, dat de zwarte 

 werkkrachten zich gedurende den tijd, dat duizenden Ameri- 

 kanen der noordelijkste Staten zich aan het Europeesche oor- 

 logsfront bevonden, naar deze Staten begaven en daar werk 

 vonden, dat zij zich thans moeilijk meer laten ontnemen. De 

 zwarte werkman is bovendien goedkooper dan de blanke 

 waarom verschillende fabrikanten er niet op gesteld zijn, deze 

 werkkrachten prijs te geven. Het gebrek aan werkkrachten 

 in het Zuiden is daardoor des te nijpender geworden, terwijl 

 de blanke arbeider tot nog toe weinig lust toont om in de 

 Zuidelijke 'Staten werk te gaan zoeken. 



