VRAGEN EN ANTWOORDEN. 



2. Is op Java in de warme streken werkelijk geen poste- 

 lein te kweeken van betere kwaliteit, dan wat op de pasars 

 als k r o k o t te verkrijgen is? G. S., te B, 



Wat op de pasars, of door groentenventers aan de huizen 

 onder den naam krokot of gelang wordt verkocht, 

 draagt den botanischen naam Portulaca oleracea L. Het is 

 een van de meest verbreide groenten, die reeds in overoude 

 tijden door alle Aziatische volken werd gekend en gebruikt. 



In alle tropische landen groeit de plant in het wild. In 

 vele streken treedt het gewas zoo overvloedig op, dat het 

 gerekend moet worden tot de lastige en zelfs tot de schade- 

 lijke onkruiden. 



Men gaat er slechts zelden toe over, eenige zorg aan de 

 cultuur van de krokot te besteden, daar de spontaan 

 opgegroeide stengels ruimschoots voorzien kunnen in de 

 behoefte. 



De Inlander gebruikt de plant voornamelijk als medicijn. 

 De Chinees voedt er zijn varkens mee. De Europeaan zoekt 

 er zijn hoofdmaaltijd mee te veraangenamen. 



De postelein, die ten Noorden van de Alpen niet in het 

 wild voorkomt, wordt daar speciaal aangekweekt. Door 

 selectie heeft men een variëteit verkregen, die zich van de in 

 het wild voorkomende onderscheidt door haar rechtopgaande 

 stengels, breedere bladeren, geringere vertakking en mindere 

 neiging tot bloeien. 



Wordt hier eenige zorg besteed aan het zoeken van krokot, 

 dan behoeft de kwaliteit van het wilde product niet onder te 

 doen voor het gekweekte van Europa. Men moet dan zijn 

 groente niet zoeken tusschen de steenen maar op behoorlijk 

 vruchtbare akkers, waar het kruid als onkruid dikwijl zeer 

 overvloedig wast. Uit de daar groeiende malsche stengels is 

 gemakkelijk prima postelein te oogsten. 



