— 9o — 



De tand des tijds werd nagebootst door het papier in een droog- 

 stoof gedurende 5—6 uren op 50° a 60° C te verwarmen, terwijl 

 door de droogstoof een stroom van vochtige lucht werd ge- 

 trokken. 



Het resultaat van de proeven leverde het bewijs, dat inktsoorten, 

 welke "ijzer-oxyde bevatten het papier ter plaatse bros doen wor- 

 den, om tenslotte de vezelmassa geheel uiteen te doen vallen. Ver- 

 der werd aangetoond, dat ijzer-oxyde met Cellulose een kripstallyde 

 verbinding aangaat, waartoe slechts een eenvoudige onderlinge aan- 

 raking noodig is. De Schrijver verwondert zich, dat het door- 

 roesten van kleedingstukken in de wasch niet veel eerder aan- 

 leiding tot een onderzoek in deze richting heeft gegeven. Een ander 

 voorbeeld is het doorroesten van den band van een boek, wanneer 

 bij het inbinden ijzerdraad is gebruikt. 



De Schrijver vraagt zich ten slotte af, of de ijzeroxyde-verbindingen 

 van cellulose, zetmeel en dextrine, zoomede van lijm en gelatine, 

 wellicht ook in de toekomst aanleiding zouden kunnen geven tot 

 /het verkrijgen van een beter inzicht in de constitutie dezer stoffen. 



Karl Haerting, Kolloïd-Zeitschrift XXV, 2. u. k. 



