— 104 — 



van Paphiopedilum, die niet kort geleden verplant waren en 

 waarbij zich op de aarde eenig mos ontwikkeld had, uit- 

 gestrooid. Na eenige maanden begonnen zich hier en daar 

 enkele kiemplantjes te vertoonen, waarvan er echter ook 

 weer eenige verloren gingen. Tenslotte was ik in het begin 

 van 1914 in het bezit van een 6-tal nog zeer kleine, doch 

 gezonde jonge plantjes. 



Toen brak er echter een moeilijke tijd aan ten gevolge van 

 mijn vertrek met buitenlandsch verlof. Want hoewel een paar 

 Orchideeënlief hebbers te Batavia de groote vriendelijkheid 

 hadden aan te bieden om gedurende dien tijd de zorg voor 

 de plantjes op zich te nemen, vreesde ik, dat de andere omge- 

 ving, vooral ook de verandering van klimaat, wel eens nood- 

 lottig zouden kunnen blijken. Bij terugkomst in September 

 1915 vond ik echter, dank zij de uitstekende zorgen, alle 

 plantjes levend, hoewel niet sterk gegroeid terug. En in het 

 vochtige en koelere Buitenzorg begonnen zij weldra krachtig 

 door te groeien, zoodat zich reeds betrekkelijk spoedig enkele 

 bloemstengels begonnen te vertoonen. 



Het behoeft wel geen betoog, dat met spanning het open- 

 gaan der eerste bloemen verbeid werd. Hoe toch zou de 

 kleurenkwestie opgelost zijn ? Iets moois was moeilijk te ver- 

 wachten. Toch viel het nogal mee. 



In groeiwijze houdt de plant ongeveer het midden tusschen 

 de beide ouders. Zij is veel minder forsch dan S. plicata en 

 ook veel minder gemakkelijk in cultuur. De bloemstengels 

 worden geregeld voortgebracht, maar bij sommige planten 

 heb ik er wel eens last van gehad, dat de bloemknoppen 

 afvielen, lang voordat zij volwassen waren. 



De bloemen gelijken in het algemeen op die van S '. plicata, 

 zijn wijd geopend en maar weinig kleiner dan die van den 

 vader; zij halen gemakkelijk 6 — 6.5 c.M. in doorsnee. De 

 grondkleur der sepalen en petalen is een zacht roomgeel, 

 dat later verbleekt, fijn en meer of minder dicht gestippeld 

 met roodpaars. Aan den top der petalen vloeien deze stip- 

 pels meer of minder tot een vlek samen. De lip is helder 

 geel met roodpaars en paarsbruin geteekend. De vorm der 

 lip houdt het midden tusschen die van S. plicata en S. aurea; 



