— 115 — 



De mededeeling op blz. 10 bovenaan, dat men op Java 

 slechts 7 — 8 jaar plukt en dan den aanplant vernieuwt, is 

 zeker niet juist, daar er nog aanplantingen van 13 jaar in 

 regelmatige productie zijn. 



Op blz. 13 wordt gezegd, dat men nu alleen de 4 — 5 jongste 

 bladeren plukt; dit is op verschillende ondernemingen, waar 

 men niet plukt, maar snoeit, in het geheel niet het geval. 



De mededeeling van Prof. TREUB, welke op blz. 14 vermeld 

 wordt, omtrent het lage gehalte van het Javablad had betrek- 

 king op het cocaïne-gehalte van het blad, en niet op het al- 

 .kaloid- gehalte. Het gehalte werd door Merck te Darmstadt 

 bepaald . (Teysmannia XIV, blz. 296). Ook de conclusie, dat 

 in de zon drogen een product geeft met een lager gehalte dan 

 drogen in een sirocco, is zeker niet altijd juist. (Teysmannia 

 XVI, blz. 443). 



Het tweede hoofdstuk behandelt den handel van de Java- 

 <:oca. Het heet daar, dat in het begin de kwaliteit van de Java- 

 coca geringer was dan die van Ceylon-coca. Dit is niet juist: 

 in Ceylon had men de echte coca aangeplant, die bij de fa- 

 brieken bekend ^was, en op Java had men een andere onbe- 

 kende Cocasoort aangeplant. Een unit van f 0.40 is zeker 

 hoog en ik begrijp niet, dat als dit werkelijk zoo is geweest, 

 dit resultaat als minder bemoedigend was te beschouwen, zoo- 

 als de schrijfster zegt. De eenige kooper van het Cocablad 

 (blz. 16) zal wel de firma Merck geweest zijn, die het eerst 

 in staat is geweest, de Java-coca te verwerken en die ook nu 

 nog in een groote coca- onderneming geïnteresseerd is. 



Het is verder onbegrijpelijk, dat de schrijfster (op blz. 16) 

 aan de verhandeling van VAN DER Sleen ontleend heeft, het- 

 geen daar gezegd is omtrent de „infériorité commerciale" van 

 het Javablad, hoewel de feiten dit reeds gelogenstraft hebben. 

 Men heeft zich op Java nooit beklaagd de goede plant niet 

 te hebben aangeplant; alleen Dr. van der Sleen heeft dit 

 bedenkelijk geacht en, naar gebleken is, volkomen ten on- 

 rechte. In dit deel zou een meer kritisch schiften zeker wel 

 op zijn plaats zijn geweest. Een gelijksoortige opmerking 

 zou kunnen gemaakt worden over hetgeen op blz, 21 wordt 

 gezegd over het gedeelte van de wereldconsumptie aan cocaï- 



