— 128 — 



„I n d i a n date" = indische dadel. Behalve de Europeesche 

 benamingen : tamarinde (Ned.), t a m a r i n d (Eng.), 

 tamarinier (Fr.) zijn de volgende inheemsche namen mi) 

 bekend: asem (Mal., Jav. en Mad.), aseum of haseum 



(Soend.), 



Rumphius beschrijft er reeds mooie boomen van in de 

 Molukken en JUNGHUHN maakt er in „Reisen durch Java" 

 ni 1884 reeds melding van, waar hij zegt; „geen boom 

 vormt zulke heerlijke lommerrijke lanen als deze." 



Het is jammer, dat hij niet sneller groeit. Boompjes, die 

 in. 1901 te Weltevreden werden geplant, zijn thans nog vrij 

 klein. Ik moet er bij zeggen, dat de omstandigheden, waar- 

 onder zij daar moeten groeien, niet gunstig zijn: tusschen 

 gemetselde trottoirs of op steik verharde wegen. Slechts 

 op enkele plaatsen is de weg breed genoeg om er bermen 

 langs te maken, waarop zij wat beter groeien. Zij verlangen 

 een poreuze grondsoort; overigens zijn ze niet veel eischend. 

 Ze groeien zoowel in een vochtig, als in een vrij droog 

 klimaat. De asemboomen groeien het liefst in de warme 

 kustplaatsen. Te Batavia, Cheribon, Pekalongan, Semarang, 

 Soerabaia, enz., vindt men mooie lanen, voorzoover ze nog 

 niet door den djoehar vervangen zijn. Ook in West-In dië zijn 

 ze mooi, zoo is een laan te Paramaribo terecht beroemd. 

 Hier in de binnenlanden groeien ze niet overal evengoed, 

 te Buitenzorg o. a. vinden wij maar enkele mooie exemplaren, 

 de meeste zien er armoedig uit. Op deze hoogte groeien 

 de k a n a r i e-boomen beter. 



De t a m a r i n d e-boomen kunnen vrij oud worden, men 

 ziet hier en daar lanen met zeer oude exemplaren. Hij 

 wordt 10 tot 25 M. hoog, vertakt zich eerst op 6 a, 7 M. 

 boven den grond en vormt met zijn zware, wijd uitstaande 

 takken een breede, groote kroon, soms wel tweemaal zoo 

 hoog als de stam, die hem draagt. De evengevinde blaadjes- 

 zijn vooral in het begin van den West-moesson, als de boom 

 met jong loof prijkt, aan den onderkant blauwgroen. 



De bloempjes komen aan enkelvoudige, eindelingsche trosjes, 

 ze zijn geel met rood geaderd. De dikgesteelde peulen zijn 

 veranderlijk van vorm, 0.035 M. tot 0.20 M lang en bevatten. 



