- 195 - 



zijn wortelknolletjes te vormen. Die kleine plantjes, die 

 niet verder willen groeien, hebben dan ook nooit wortelknol- 

 letjes, in tegenstelling met de hier en daar staande, goed 

 doorgegroeide planten. Het genoemde bezwaar kan men ge- 

 makkelijk voorkomen, door wat stalmest in de plantrijen van 

 den groenbemester te brengen. Veel is niet noodig; meteen 

 klein weinigje stalmest bereikt men reeds het beoogde doel 

 en gelukt het een gelijkmatig doorgroeien van den groen- 

 bemester te krijgen. Het schijnt wel, dat onze stalmest altijd 

 die soort bacteriën, die de wortelknolletjes helpen maken, in 

 groot aantal bevat. 



Heeft men aldus gezorgd voor een krachtig doorgroeien 

 van de Mimosaplantjes, dan zal men zien, dat spoedig lange 

 takken worden gevormd, die over den grond voortkruipen, 

 aanvankelijk zonder zich te bewortelen. Na een maand of 

 6 hebben de takken een lengte van een voet of 8 bereikt. 



Hebben wij ze geplant tusschen Hevea- rijen, die 18 voet 

 van elkaar liggen, dan zijn de Mimosa-takken op dezen leef- 

 tijd dus de Hevea-rijen genaderd. Hadden wij te doen met 

 een klappertuin met een afstand van 27 of 30 voet tusschen 

 de klappers, dan zou het nog een paar maanden geduurd 

 hebben, voordat zij de klapperrijen bereikt hadden. 



Nu zal men misschien zeggen, dat dit al dadelijk een be- 

 zwaar is van de Mimosa, dat men haar maar in één rij plant 

 en het dus zulk een langen tijd duurt, alvorens de grond 

 bedekt is. Dit bezwaar is echter niet groot. 



Het zou immers hoogtens hierop neerkomen, dat men in 

 dien tijd één keer meer te wieden heeft. Maar zelfs dit is niet 

 altijd noodig (ofschoon altijd nuttig), want de Mimosa over- 

 woekert later alle onkruiden zóó grondig, dat men het „wie- 

 den" desnoods aan haar zou kunnen overlaten. 



Deze methode is zeker aan te bevelen, ingeval men over 

 weinig kapitaal beschikt. 



Is eenmaal de Mimosa met haar takken genaderd tot de 

 rijen van onze Hevea's, of klappers, of oliepalmen, 'dan is 

 het oogenblik gekomen, om haar een „tot hiertoe en niet ver- 

 der !" toe te roepen ; m. a w. het oogenblik om haar „terug 

 te leggen" is aangebroken. 



