— 253 — 



Hieronder zal ik een aantal der mooiste soorten vermelden, 

 waarbij voornamelijk aan die, welke in de warme benedenlan- 

 den kunnen gedijen, aandacht zal worden geschonken. Behalve 

 de te noemen soorten zijn er nog vele minder mooie, die, vooral 

 als men er groote exemplaren van heeft, toch wel de moeite van 

 het kweeken loonen, doch alles te noemen zou te ver voeren. 



De hier te behandelen soorten kunnen in twee groepen 

 verdeeld worden 



1 . Soorten waarbij de bloemen van een tros met tusschen- 

 poozen na elkaar bloeien, 



Hoewel de bloemen bij deze groep dikwijls op zichzelf zeer 

 mooi zijn, staan de planten tengevolge van het geringere 

 aantal bloemen toch in schoonheid achter bij die der andere 

 groep. In hun voordeel is het echter, dat de bloei langer 

 aanhoudt. De toppen der bloeiwijzen zijn geheel door het schut- 

 blad van den ondersten knop ingesloten; zoodra deze knop 

 op het punt staat van opengaan valt zijn schutblad af. 



Coelogyne speciosa Lndl. Deze welbekende soort 

 heeft dicht bijeengeplaatste, meer of minder eivormige, vierkan- 

 tige schijnknolien, die een enkel gesteeld, lancetvormig, leerach- 

 tig blad van, zonder den steel, ongeveer 25 — 30 cm. lengte 

 dragen. De bloemstengels ontstaan aan de jonge spruiten en 

 zijn meestal kort en weinigbloemig, doch kunnen in som- 

 mige omstandigheden en bij zeer sterke exemplaren bijna 

 zoo lang worden als de bladeren en tot 1 2 bloemen voortbren- 

 gen. Zij zijn te zwak om zich overeind te houden als er een 

 bloem open is en buigen dan meer of minder over. De lang- 

 werpige kelk- en de smalle, lijnvormige bloembladeren zijn 

 alle doorschijnend bleek bruinachtig of groenachtig en on- 

 geveer 5 cM. lang. De groote, breede, drielobbige lip is 

 ondoorschijnend en op witachtigen grond sterk marmer- 

 achtig met chocolade- of kaneelbruin geteekend, behalve een 

 breeden rand van de middenlob. Over de lip loopen twee 

 sterke, overlangsche, wrattige lijsten met een zwakke ertus- 

 schen. De lange, naar voren breed gevleugelde stempelzuil 

 is bleek groenachtig en van onder aan den voet bruin. 



i 



