— 270 — 



De vrijstaande vormen. 

 De pyramide. 



Evenals bij de palmetten blijven de drie gesteltakken be- 

 houden en worden evenals daar ingesnoeid tot op de ontwik- 

 kelde oogen. Dit herhalen we nu elke periode, waardoor dus 

 telkens de boom een aantal takken meer krijgt. 



Daar de eene tak sneller wil groeien dan de andere, wordt 

 het evenwicht in den boom gemakkelijk verbroken. 

 Hiervoor moet gewaakt worden ; door herhaalde insnijdingen 

 en eventueel het maken van de hiervoor genoemde toe- 

 voersneden regele men den groei. Er zijn evenwel een 

 groot aantal boomen, welke een natuurlijke neiging vertoo- 

 nen tot den pyramidevorm, 



Uit den aard der zaak ondervindt men dan de minste moei- 

 lijkheden. 



De struikvorm. 



Opleiden als bij den pyramide- vorm, Na de eerstvolgende 

 groeiperiode snijden we hier den „harttak" in het midden van 

 den boom er uit, een aantal zijwaarts groeiende takken over- 

 latende. De zijtakken worden nu telkens verlengd en het 

 evenwicht moet behouden blijven. 



Struikvormen worden dikwijls zeer diep geplanr, zoo diep, 

 dat de ondereinden der gesteltakken onder den grond komen. 

 Boomsoorten, welke stek vormen, doen dit nu overvloedig 

 aan de basis en in de splitsingen der takken. Men kan de 

 stekken wegnemen zonder den boom hinderlijk te beschadigen. 



Een pyramide waaruit door de eene of andere oorzaak 

 de harttak verloren is gegaan, kan men nog zeer goed in 

 den struikvorm verder kweeken. 



De kroonboom. 



Twee van de drie gesteltakken worden weggesneden; de 

 overblijvende wordt verticaal opgericht en bij voorkeur aan 

 een rechten stok gebonden. 



Bij kroonboomen onderscheiden we hoog-en halfstammen, 

 resp. 1.80 en 1.25 M. 



Is de verticale tak zoo hoog gegaan, dat op de gewenschte 

 hoogte, 1.80 of 1.25 M, zich minstens drie volmaakte oogen 



