BOEKBESPREKING. 



De T h e e. — Korte Aanteekeningen 

 van het Algemeen Proefstation voor 

 Thee. 



Ie jaarg. No. 1 en 2. 



Een aankondiging dus! 



Maar zie — het eerste nummer leidt zich zelve in*. En niet 

 onduidelijk. 



Ik zie hem voor me, den theeplanter (administrateur) „den 

 heelen dag" in zijn tuinen „wandelend" of in de fabriek „ wer- 

 kend" (bedoeld als tegenstelling van 't wandelen ?) met op zijn 

 schrijftafel ter eeuwigdurende verschrikkenis de laatste „nog" 

 niet gelezen Mededeeling van het Proefstation. En juist als 

 het ding onder andere paperassen „geraakt" is om veilig „ver- 

 geten" met deze in de archiefkast zijn vreugdeloos bestaan 

 te gaan beëindigen komt me daar zoowaar weer een nieuw 

 nummer, neen erger, een heel nieuw Tijdschrift opdagen, on- 

 gevraagd en ongeweigerd. . . 



Zoo zie ik hem. En niet voor 't eerst. 



Is ze juist deze voorstelling? 



Wel : ik zou niet durven zeggen van neen ! Maar — ze is 

 hier ook eigenlijk niet van mij en op mijn verantwoording — 

 de voorstelling — al is Dr. Bernard ook iets (doch eigenlijk 

 maar heel weinig) minder duidelijk. Als een soort „veront- 

 schuldiging" voor de uitgifte van het nieuwe blad wordt aan- 

 gevoerd, dat het moet dienen om 't (eigenlijk wel een beetje 

 ongepaste) uitgeven van als maar nieuwe Mededeelingen te 

 compenseeren. Dat wil dus zeggen : óf een zeer beminnelijke 

 bescheidenheid van het Proefstation ten opzichte van zijn Pu- 

 blicatie's, öf wel. . . 



Overigens wordt alles hier zoo vergoelijkend en vergevend 

 gezegd, dat men 't volstrekt niet over zich zou kunnen ver- 

 krijgen er iets van kwalijk te nemen. Als ik theeplanter was 

 zou ik dan ook zeker steeds zonder bedenken aan dit Proef- 

 Teysmannia, afl. 6. 18. 



