— 308 — 



Wanneer we deze cijfers nader beschouwen, dan zien we, 

 dat de totale uitvoer van djarakolie uit Br.-Indië, sinds 1913 — 14 

 is toegenomen. In 1917 — 18 was deze ongeveer verdubbeld. 

 De waarde in £ per gallon is eveneens gestegen. Het grootste 

 gedeelte van de djarakolie werd verscheept naar Engeland. 

 De tweede grootste afnemer was Italië. Ook Natal en Nieuw- 

 Zeeland bleken goede afnemers te zijn. 



De uitvoer van djarakpitten is in het tijdvak 1913—14 tot 

 1917 — 18 afgenomen met ongeveer 730.000 cwts. Reeds in 

 1914 — 15 nam de uitvoer van de pitten af met ongeveer een 

 millioen cwts. De waarde der pitten nam met bijna 1 00°/ toe. 

 Ook voor de djarakpitten bleek Engeland de grootste afnemer 

 te zijn, dan volgt Amerika als nummer twee, en hierna Frankrijk. 

 In 1917 — 18 waren noch Duitschland noch België aan de markt 

 voor Br.-Indische djarakpitten. 



Andere ricinus uitvoerende landen zijn Afrika en Cochin- 

 China. 



Opmerkelijk is het, dat in Ned.-Indië tot nog toe van Europee- 

 sche zijde weinig belangstelling voor de cultuur van dit belangrijk 

 gewas bestaat. Er zijn op Java weliswaar verscheidene Euro- 

 peesche en Chineesche fabrieken, waarin, naast de verwerking 

 van coprah tot cocosolie, ook djarakolie bereid wordt, doch dit 

 bepaalt zich slechts, tot het product, dat door de Inlanders ter 

 verwerking wordt aangeboden. De hoedanigheid van de op 

 Java gewonnen ricinusolie is overigens van dien aard, dat ze 

 zeer goed met de Britsch-Indische djarakolie kan concurreeren, 

 terwijl de loonen der arbeiders hier nog niet zóó hoog gestegen 

 zijn, dat zulks o. i. een bezwaar voor een loonende cultuur zou 

 blijken te zijn. In de Selectie en Zaadtuinen van het Dept. 

 van Landbouw te Buitenzorg is men sedert eenigen tijd aange- 

 vangen met de selectie van de djarakplant. 



M. v. d. Meer. 



