P A D I. 



III. Droge en natte rijstbouw in primitieven vorm. 



b> Hoema-velden. 



Om misverstand te voorkomen volge hier de omschrijving 

 van eenige veel gebruikte woorden, die door hun wisselende 

 beteekenis in verschillende streken al zeer gemakkelijk aan- 

 leiding geven tot verwarring. 



Onder hoema verstaan we in dit artikel het droge rijstveld, 

 dat verkregen is door het bosch te kappen en te verbranden 

 en den boschgrond zonder eenige bewerking te beplanten. 

 Patjoel noch ploeg of eg komen er dus aan te pas. Voor het 

 inbrengen van het zaad wordt slechts gebruik gemaakt van 

 een pootstok, een aangepunten vrij rechten boomtak van onge- 

 veer anderhalven Meter lengte. 



In onderscheiding met een volgenden trap van ontwikkeling 

 zou de hier bedoelde hoema genoemd kunnen worden hoema- 

 tjatjaran. De pas beplante hoema doet denken aan het gelaat 

 van een herstelden pokkenlijder. Tjatjar-pokken, mantri-tjatjar- 

 vaccinateur. Deze naam is hier en daar in gebruik. 



Wordt gebruik gemaakt van een patjoel, een eg. een broe- 

 djoel, of een ploeg, al is het ook in den uiterst primitieven 

 vorm, dan hebben we te doen met een rijstakker, die ik niet 

 hier, maar in een der volgende artikelen wensch te bespreken. 



Het woord ladang dekt in de Buitengewesten dikwijls, wat we 

 hier onder hoema- tjatjaran wenschen te verstaan, maar dit woord 

 wordt ook regelmatig gebruikt voor velden, waarop de cultuur 

 gedreven wordt met toepassing van grondbewerking. Daarom 

 plaatste ik het woord ladang liever niet boven deze paragraaf, 

 hoewel het zeker het meest verbreide en daardoor ook meest 

 gangbare woord is. Dit beteekent natuurlijk niet, dat ieder, die 

 het woord ladang in den mond neemt, het in het onderschei- 

 den op landbouwgebied verder heeft gebracht dan de Leide- 

 naar, die alle kleine vogels voor vinken houdt en de groote 

 voor koekoeks. 



Teysmannia, afl. 7. 20. 



