— 312 — 



Behalve, dat op deze wijze het grootste deel van de atmos- 

 ferisch neergeslagen stikstof behouden kon blijven, traden 

 gelijktijdig stikstofbindende bacteriën op, die, zoodra de grond 

 niet geheel verstoken is van plantenresten, daarin goede levens- 

 voorwaarden vinden en ijverig werkzaam zijn kunnen om de 

 bestaansvoorwaarden der planten te verbeteren. 



Met iedere plantengeneratie wast het stikstofkapitaal van 

 den grond aan; de plantengroei wordt al weliger en weliger, 

 daar elk volgend geslacht den grond beter toebereid vindt. 

 Bedekt en vermengd met plantenresten, bevat de bodem behalve 

 de noodige minerale voedingsstoffen ook de onontbeerlijke 

 organische verbindingen. Een dicht ontoegankelijk woud dekt 

 tenslotte de hellingen en vlakten ; een woud, waarvan de samen- 

 stelling meer beinvloed is door het klimaat (regenval, breedte 

 en hoogte) dan door den aard van den oorspronkelijken bodem. 



Het dierenrijk heeft al spoedig na het plantenleven bestaans- 

 voorwaarden gevonden en met het toenemen van den groei 

 der gewassen zijn legerscharen in aantal en soorten uitgebreid, 

 zoodat ten slotte in het tropische woud een volkomen op zich 

 zelf voortlevend geheel ontstond, dat door zijn hecht evenwicht 

 vrijwel onveranderd eeuwen kon zien voorbijgaan. 



Als een organisme van uiterst samengetelden bouw strekte 

 zich het tropisch oerbosch uit, wortelend in een grond, door 

 temperatuur, vocht en planteninvloed verweerd tot bouwgrond 

 met geheel andere eigenschappen en van geheel andere samen- 

 stelling dan de niet-bouwgrond daaronder. 



En in die bosschen vinden we een wereld van dieren, even 

 afhankelijk van elkaar en van het bosch, als het woud weer 

 afhankelijk is van den grond, dien het hielp formeeren. 



Dat afgesloten geheel van bouwgrond, flora en fauna, dat 

 schoon geheel, is het natuurmonument, dat de mensch in zijn 

 strijd om het bestaan uiteenrukt, wanneer hij een hoema aan- 

 legt, of den grond voor blijvende cultuur ontgint. 



Overal trekken de planten door haar wortels, dikwijls uit 

 vrij groote diepte, opgeloste minerale bestanddeelen uit den 

 grond om die op te nemen in haar lichaam, dat later weer 

 afgebroken wordt door de gezamenlijke werking van alles 

 vernielende insecten, lagere planten, regen en zon. 



