— 343 — 



De aanleg. 



Een plek, die een onvoldoende waterafvoer heeft, is on- 

 bruikbaar. 



Aan den grond behoeven echter geen hooge eischen gesteld 

 te worden. Doch een zware, stugge kleigrond is ongewenscht. 

 Daarentegen is een lichte, zelfs weinig vruchtbare bodem met 

 bemesting vaak uitstekend geschikt te maken. 



Een bezwaar van sommige erven is, dat er te veel boomen 

 staan. En wat voor boomen vaak! Manggaboomen, nangka's, 

 doekoe's, die nooit vrucht dragen ; ramboetan's, die ieder 

 jaar weer braaf bloeien en vrucht zetten om even daarna 

 hun halfrijpe vruchten stuk voor stuk te doen afvallen; 

 pisangs die de bedienden met ijver van hun bladeren berooven 

 om ze voor alles en nog wat te gebruiken, zoodat de planten 

 het niet tot een bos brengen. 



Een kleine opruiming onder deze non-valeurs zou op menig 

 erf een goed, zonnig plekje maken, geschikt voor een groen- 

 tentuin. Want zon, althans ochtendzon, is voor de meeste 

 van onze groenten een eerste vereischte. We hebben één 

 groentesoort, die van half-schaduw houdt, nl. t a j a ~ w i w i r i. 

 Daarvoor wordt dus een afzonderlijk, eenigszins beschaduwd 

 plekje uitgezocht De basella en de Surinaamsche postelein 

 zijn vrij onverschillig voor veel of weinig zon. 



Nog twee belangrijke dingen, zonder welke een groenten- 

 tuin niet of moeilijk kan slagen : gebruik van veel stalmest 

 en bescherming tegen de kippen. 



Misschien is het mogelijk, op plaatsen, waar men niet over 

 stalmest beschikt, den grond op andere wijze voldoende 

 vruchtbaar te maken, b. v. met compost uit den composthoop ; 

 of met boengkil, waarbij dan voor sommige groenten nog een 

 speciale stikstofmest (b. v. chilisalpeter) toegevoegd zou kunnen 

 worden. Maar in de meeste gevallen, althans in groote 

 plaatsen, is het mogelijk op goedkoope wijze, of zelfs geheel 

 kosteloos, aan de noodige stalmest te komen. 



Koemest verdient de voorkeur, maar paardenmest is ook zeer 

 goed bruikbaar. Dat zij niet versch gebruikt mag worden, 

 maar eenigszins vergaan moet zijn, is zoo algemeen bekend, 

 dat v/ij daarover niet verder behoeven te praten. 



