— 359 — 



bekend geworden. Overigens is van deze, trouwens zeer 

 ingewikkelde betrekkingen weinig bekend. ESSCHERICH zegt 

 dan ook „und es dürfte eine der nachstliegenden und vornehm- 

 sten Aufgaben der forstentomologischen Wissenschaft sein, 

 für unsere wichtigsten Schadlinge die Parasitenfolge fest- 

 zustellen, in ebenso gründlicher Weise, wie es die Amerikaner 

 für Schwammspinner und Goldafter getan haben". Hetzelfde 

 geldt zeker ook voor de plagen onzer tropische cultures. 



Dat men, om van den : nvloed van parasieten op den waard 

 een indruk te geven, met hypothetische cijfers moet werken, 

 toont ook duidelijk aan dat onze kennis der voornoemde 

 betrekkingen nog zeer gebrekkig is Toch is het wel wen- 

 schelijk, tot recht begrip een zeer eenvoudig geval van para- 

 sitisme den lezer voor oogen te voeren. Ik ontleen dit aan 

 Escherich, Die Forstinsekten Mittel- Europa's. 



ESCHERICH neemt als voorbeeld een vlindersoort en een sluip- 

 vlieg, die beide het vermeerderingscijf er 1 00 hebben. Wanneer 

 men dan begint met 300 rupsen waarvan 1 00 door sluipvliegen 

 zijn aangetast, en we aannemen, dat de individuen van den 

 waard (de vlinders) zoowel als van de parasieten (de sluipvliegen) 

 voor de helft uit wijfjes bestaan, dan is het verloop als volgt. 

 In het volgende jaar (tweede generatie) zijn er 100X^00 

 — 10.000 rupsen, waarvan 50 X 1 00 — 5000 door sluipvliegen 

 zijn aangetast en zijn er dus al evenveel rupsen met als 

 zonder parasieten. In het derde jaar (3e generatie) zouden dan, 

 theoretisch reeds alle rupsen door dan parasiet aangetast zijn. 



Dergelijke gevallen komen inderdaad voor, al is de gang 

 van zaken in den regel gecompliceerder. Soms treedt een 

 schadelijke soort in zijn heemstee (dus waar ook zijn parasieten 

 zijn) plotseling in groote massa op, maar gewoonlijk reeds het 

 volgend jaar nemen de parasieten zoodanig toe, dat van een 

 ernstige plaag al geen sprake meer is en daarna kan de 

 schadelijke soort zelfs tijdelijk zeldzaam worden. Dat dan ook 

 de parasiet, vooral als die slechts aan één waard aangepast 

 is, kwade tijden beleeft en eveneens enorm in aantal ver- 

 mindert, ligt voor de hand. Dientengevolge gaat de waard 

 weer nummeriek omhoog, spoedig weer gevolgd door den 

 parasiet en zoo ad infinitum. De toestand schommelt dus steeds 



