CESTRUM. (Indische sering.) 



De naam Cestrum komt van Kestron, een oude Grieksche 

 plantennaam. Dit geslacht behoort tot de Nachtschaden of 

 Solanaceae, waartoe verscheidene zeer bekende planten be- 

 hooren: aardappel, ketjoeboeng, tabak, tomaat, Petunia, enz. 



Onder de Indische seringen — zoo worden sommige Ces- 

 trums hier genoemd — zijn fraaibloeiende planten. Ofschoon de 

 meeste beter in een gematigd klimaat gedijen en daardoor 

 meer geschikt zijn voor de bovenlanden, bestaan er toch ook, 

 die wij in de benedenlanden kunnen kweeken (n.1. C. noctur- 

 num L., C. pallidissimum Back. en C. Parqui L' He'rit). 



In de Index Kewensis tel ik ruim 200 Cestrums. De meeste 

 zijn afkomstig uit tropisch en subtropisch Amerika. 



Het zijn opgerichte of overhangende heesters met gaafran- 

 dige bladeren. 



De bloemen zijn vereenigd tot okselstandige of eindelingsche 

 bijschermen, of bundels, die al of niet tot een pluimvormige 

 bloeiwijze samenkomen. De buis-, klok- of tolvormige kelk 

 is getand of gelobd en blijft na 't afvallen der bloemen aan 

 den stengel. De trompetvormige bloemkroon heeft de buis 

 naar boven gekeerd. De meeldraden zijn binnen de kroonbuis 

 besloten ; de helmdraden zijn aan den voet al of niet verdikt 

 of getand, zij dragen tweehokkige helmknoppen. De lange 

 draadvormige stijl heeft een breeden stempel, die óf zeer 

 weinig óf niet buiten de bloemkroon uitsteekt. De langwer- 

 pige of ronde, vleezige bessen bevatten 1 tot 10 zaden. 



Eenige op Java gekweekte Cestrums zijn de volgende: 



Cestrum aurantiacum Lnd. (O r a n j e - s e r i n g). 



Naar de oranjekleurige bloemen heet zij de Oranje-sering. 

 Reeds op een afstand vallen de helder oranje gekleurde 

 bloemen op, zij zijn vereenigd tot okselstandige en eindeling- 

 sche bijschermen, die min of meer tot een losse bebladerde, 



