— 404 — 



De sebijari is een van onze gemakkelijkste groenten, die 

 vrijwel nimmer teleurstelt. Ziekten treden er bijna niet op. 

 Een enkele plant valt eens weg door het » katjangvliegje « l ). 

 Maar dat is dan ook alles. 



Tijden van sterken bloei wisselen af met tijden van zwak- 

 ken bloei, maar de hoeveelheid boonen, die de planten geven, 

 is dooreengenomen groot. 



Het Surinaamsche sebijari-boontje is betrekkelijk klein. De 

 Amerikanen hebben door selectie verschillende variëteiten ge- 

 wonnen, die — natuurlijk — uitmunten door hun grootte. Maar 

 al kunnen de Amerikanen er zich aldus op beroemen »the 

 biggest Lima-bean in the world« geteeld te hebben, de smaak 

 van de onveredelde Surinaamsche soort is mijns inziens fijner. 

 Bovendien leden de Amerikaansche variëteiten, die ik beproefd 

 heb, van bladluizen en wantsen-plagen, die bij mijn sebijari 

 niet zijn opgetreden. 



Dit boontje is in Indië weinig bekend. Zaden zijn in kleine 

 hoeveelheden te krijgen in den Cultuurtuin te Buitenzorg. 

 Doch als men maar om te beginnen, één plantje heeft, dan 

 is dit voldoende om spoedig zelf genoeg zaden te oogsten. 



Bemesting is, zooals bij alle peulgewassen, slechts in geringe 

 mate noodig, als de grond niet al te schraal is. 



2. Katjang dadap („Cow pea") (Vigna sinensis). 



De katjang dadap is een van die vele groenten, waarvoor 

 men in Indië den neus ophaalt. De kokkie vindt het beneden 

 haar waardigheid, ze van den passer mee te brengen, of het 

 moest zijn om ze te gebruiken als sambalan. 2) 



In andere landen denkt men er anders over In Amerika is 

 de ,,cow pea" een zeer gewaardeerd voedsel en de uitgebreide 

 literatuur, die in Amerika bestaat over de cultuur, haar varië- 

 teiten en haar bereiding als groente, is reeds een bewijs, welk 

 een groote rol zij daar speelt. 



1) Dit is een zeer klein vliegenlarfje, dat even boven den grond den stengel 

 uitholt (Agromyza pbaseoli) 



2) Blijkbaar dacht men er in Indië vroeger anders over Heyne deelt in 

 zijn „Nuttige planten van Nederlandsch Indië (Deel II bl. 344) mede, dat dit 

 boontje ,, thans voor den European bijna zonder waarde, eens een belangrijk 

 aandeel moet hebben gehad in de voeding" 



