— 407 — 



wordt genoemd als een van de belangrijkste groentesoorten van 

 het Britsen Indische laagland Misschien is het de moeite waard 

 er een proef mee te nemen. 



6 De klimmende Canavalia {Canavalia gladiata). 



Dit is een echt tropisch gewas, dat echter, voor zoover ik 

 heb kunnen nagaan, hier te lande zeer weinig bekend is. 



De heer Harmsen, ambtenaar bij den Voorlichtingsdienst van 

 het Departement van Landbouw, te Makasser deelde mij echter 

 mede, dat hij deze groente reeds sedert eenigen tijd met veel 

 succes in Zuid- Celebes heeft verspreid. 



Ook in Britsch lndië schijnt zij zeer geapprecieerd te worden. 

 Volgens Mac Millan heeft Firminger (een mij overigens onbe- 

 kende autoriteit) ervan verklaard : ,,it is considered by some 

 Europeans the nicest of native vegetables in India". 



Het is een zeer gemakkelijke groeier, waarvan de cultuur ver- 

 moedelijk zeer weinig moeite kost. 



De zeer jonge peulen, ter lengte van een vinger, worden gegeten 

 als snijboonen. Volgens sommigen zijn de boonen ook eetbaar ; 

 volgens anderen echter zijn deze niet goed verteerbaar of zelfs 

 schadelijk voor de gezondheid. 



Binnenkort hoop ik den lezers van Teysmannia wat eigen er- 

 varingen over deze groente te kunnen meedeelen. 



7. Katjang hiris (Cajanus Cajan of Cajanus indicus). 



Deze plant groeit tot vrij hooge struiken Het is een gemakke- 

 lijke groeier, die echter in Buitenzorg zich sterk in het blad 

 ontwikkelt, pas laat gaat bloeien en heel weinig vrucht zet. Wel- 

 licht is dit ook de reden, waarom dit peulgewas zoo weinig 

 wordt aangeplant in West-Java in tegenstelling met Oost-Java. 

 (waar het den naam draagt van ,, katjang goedé".) 



In Suriname, waar het als ,,wandoe" bekend is, is het een 

 zeer geliefde groente. De jonge peulen worden als ,, peultjes" ge- 

 geten, de jonge zaden als erwtjes. 



8. Kar a- kar a (Dolichos lablab). 



Ook deze boonsoort ziet men in Buitenzorg weinig. In Suriname 

 zijn het vooral de Britsch-lndiërs, die haar aanplanten. Het is 

 een gemakkelijke paggerplant, die snel groeit, zich sterk ont- 

 wikkelt en veel opstaande bloemtrossen vormt met moeie paarse 

 bloemen. 



De enkele keeren, dat ik dit gewas in mijn tuin had, onder- 

 vond ik nogal last van vraat van kleine rupsen in de bloemtros- 

 sen, zoodat veel bloemen afvielen ; ook bladluizen traden in de 

 bloemtrossen op. 



De jonge peulen worden als „peultjes" gegeten. Ik voor mij 

 vond deze groente eenigszins bitter en veel minder lekker dan 

 de peultjes van onze erwten of capucyners. In Britsch-lndië speelt 

 dit gewas echter een zeer voorname rol, en het is best mogelijk, 

 dat onder de talrijke variëteiten, die daar geteeld worden, er zijn, 

 die beter van smaak zijn dan die, welke mij toevallig in handen 

 is gevallen. 



