— 434 — 



d'ANGREMOND wijst erop, dat om de lanas beter te bestrijden het 

 kwaad meer in den wortel moet worden aangetast, en dat wij reke- 

 ning moeten houden met drie infectiebronnen: le. de besmetting, 

 die in den bodem achterblijft; 2e. die, welke met de desamest in 

 de tuinen wordt gebracht; 3e. de infectie, meegebracht door 

 irrigatiewater 



Het is van veel belang te weten, welke de relatieve beteekenis 

 is van deze drie mogelijke infectiebronnen. De kans om met 

 succes de lanasziekte te bestrijden hangt daar ook zeer van af. 

 Immers den grond der tuinen in het groot te onstmetten, is voors- 

 hands ondoenlijk; ook ontsmetting van het irrigatiewater is vrijwel 

 onuitvoerbaar, maar hier kunnen wij tenminste de besmetting van 

 het water grootendeels voorkomen door er tegen te waken, dat 

 zieke tabaksplanten in de leidingen worden geworpen ; ontsmetting 

 van de desamest daarentegen scheen a priori niet onmogelijk. 



De eigen onderzoekingen van d'Angremond begonnen met het 

 mestvraagstuk. Dat desamest een belangrijke bron van infectie kan 

 zijn, was reeds uit waarnemingen van Jensen en DE Vries bij hun 

 bemestingsproeven gebleken. Over de ontsmetting van desamest 

 bestonden echter geen afdoende gegevens. 



d'Angremond beproefde 4 ontsmettingsmethoden, nl. behandeling 

 met kopersulfaat-oplossing, met zwavelkoolstofgas, met benzinegas, 

 en door verhitting. De volgende uitkomsten werden verkregen: 

 1 dM 3 (1 Liter) mest bleek men met 125 cM 3 van 1% kopersuifaat 

 oplossing bij een inwerkingstijd van 24 uur afdoende te kunnen 

 ontsmetten (hoeveel weegt 1 dM 3 dessamest? Ref.); x \2 cM 3 zwa- 

 velkoolstof gedurende 3x24 uur is hiervoor eveneens afdoende; 

 benzine (aerogine) was in een hoeveelheid van 2.5 cM 3 per dM 3 

 geheel onvoldoende; en wat de verhitting betreft, wanneer de 

 mest zoodanig wordt verhit, dat ze gedurende 2 uur aan een snel 

 stijgende temperatuur met als eindtemperatuur 74° C, is blootgesteld, 

 schijnt de Phytophthora gedood te zijn. 



Voor een proef in het groot scheen de zwavelkoolstofmethode 

 het meest aangewezen. Een groote mestkuil werd van bamboe- 

 kokersvoorzien, die tot even boven den bodem reikten. Daarom 

 heen werd de mest opgehoopt. In de kokers werd de zwavelkool- 

 stof gegoten. 1 ) De mest was van te voren kunstmatig zwaar met 



1) Ware het niet eenvoudiger geweest de zwavelkoolstof te gieten in on- 

 diepe openingen boven in de mest ; de zwavelkoolstof is een zwaar gas en 

 uit de proeven van Leefmans met grondontsmetting bleek deze methode 

 voor gronddesinfectie doeltreffend. Zie Mededeeling v/h Lab. Plantenziekten 

 No. 31. Red. 



