— 467 — 



Op doorreis door Amerika naar San Francisco, had ik ge- 

 legenheid dit lieveheersbeestje voor het eerst te zien in het 

 insectarium te Alhambra (bij Los Angelos), dat onder leiding 

 staat van den heer Woglum van het Bureau of Entomology. 



Men was daar in 1918 op uitgebreide schaal bezig met het 

 kweeken van diverse dierlijke vijanden van de in Californië 

 voor de citrus-cultuur zeer schadelijke Pseudococcus citri, de 

 z.g. „citrus mealy bu g", een witte luis-soort, die ook op 

 Java voorkomt, maar blijkbaar bij ons nooit tot groote uitbrei- 

 ding komt. 



Naast Hyperaspis lateralis, een klein lieveheersbeestje uit de 

 groep der Scymniden, wordt in Z Californië Cryptolaemus 

 beschouwd als een zeer belangrijke vijand van de citrus mealy- 

 bug, die vooral gedurende den zomer zeer nuttig werk kan 

 verrichten. Dit laatste geschiedt echter alleen bij afwezigheid 

 van mieren ; speciaal wanneer de witte luis bezocht wordt 

 door de bekende kleine „Argentine ant" (Iridomyrmex 

 humilis) wordt volgens de onderzoekingen van WOGLUM, 

 Cryptolaemus bijna volkomen haar nuttig werk belet. Dit 

 is dus iets dergelijks, als op Java bekend is van de gramang- 

 mier en van de zwarte cacao-mier. 



In de noordelijker districten van Californië heeft men met 

 Cryptolaemus weinig succes bereikt; de daar reeds belangrijk 

 koudere winter schijnt ons lieveheersbeestje zeer moeilijk door 

 te kunnen komen. 



Ten tijde dat ik Alhambra bezocht, nl begin Maart 1918, 

 was. daar de aanwezige voorraad Cryptolaemus zeer gering, 

 zoodat er geen gelegenheid bestond van dit nuttige diertje 

 levend materiaal mee te nemen. Anders was dit in het op de 

 verdere doorreis bezochte Hawaii, waar zooals gezegd Cryptolae- 

 mus volkomen ingeburgerd is. Het z. g., winter-halfjaar is 

 daar nog altijd vrij warm, met een temperatuur van 60-70° F., 

 zoodat dit niet merkbaar belemmerend werkt op de ontwik- 

 keling van ons kevertje. Dat seizoen is echter tevens de regen- 

 tijd in Hawaii, waardoor dus het aantal witte luis-soorten sterk 

 vermindert en daarmee ook het aantal Cryptolaemus belangrijk 

 achteruit gaat. Zoo komt het, dat tegen het einde van den 

 regentijd het dikwijls moeite kost, Cryptolaemus aan te treffen. 



