ONZE GROENTENTUIN. 



Aan het einde van mijn vorig stukje over den groententuin 

 riep ik de medewerking der lezers in om de lacunes in mijn 

 overzicht te helpen aanvullen. 



Die oproep is niet te vergeefs geweest. 



Zoo werd ik van bevriende zijde erop opmerkzaam gemaakt, 

 dat, al moge de literatuur over tropische groenteteelt dun 

 gezaaid zijn, er toch meer over geschreven is dan ik aangaf. 



Van de mij toegezonden werken zijn er zeker twee, die 

 inderdaad niet onvermeld mogen blijven. Het is het werkje 

 van Voüte „De groentetuin" 1) en het uitvoerige boek van 

 Vitrac „Le Jardin Potager aux Colonies". 2) 



Het kleine boekje van Voüte is, zooals dadelijk in de in- 

 leiding wordt gezegd, geschreven „voor hen, die in 't gebergte 

 wonen" (2000 voet en hooger) Voüte meent, dat in de lage 

 kuststreken groenteteelt in 't algemeen weinig succes heeft ; 

 ondergeteekende is het met deze opvatting niet eens, al is het 

 waar, dat men op grootere hoogte een grooter verscheiden- 

 heid van groenten kan telen en de cultuur van de uit koele 

 streken hier geimporteerde groenten beter slaagt. 



Het werkje van Voüte is dus voor hem, die in het laagland, 

 of op geringe hoogte een groententuintje wil hebben, niet zonder 

 meer bruikbaar. Niettemin is er, wanneer men het met oordeel 

 weet te gebruiken, wel wat uit te halen; en voor hem, die op 

 2000 voet of hooger woont, is er veel uit te leeren. Het boekje 

 zullen wij later, wanneer de afzonderlijke groenten meer 

 uitvoerig behandeld worden, nog wel eens ter sprake 

 brengen. 



1) E. J. Voüte De Groentetuin (Batavia, bij Kolff & Co 1899). Dit 21 jaar 

 geleden uitgegeven, kleine boekje is thans uitverkocht. Ik vernam echter van 

 den uitgever, dat het herdrukt wordt. 



2) Vitrac Le Jardin Potager aux Colonies (Paris, Challamel 1912) 



Teysmannia, afl. 11 en 12. 31. 



