— 520 — 



plaats, rijke of minder rijke plek grond, veel of weinig zon 

 enz.), maar verschillen, die aldus ontstaan, zijn niet erfelijk ; 

 dus de nakomelingen van deze planten zijn weer onderling 

 gelijk en sel.ctie kan ons hier geen stap verder brengen. 

 Zulk een geheel van planten, alle ontstaan door vegetatieve 

 voortplanting uit één plant, noemt men een ..kloon*', en wij 

 kunnen dus den regel opstellen : „selectie binnen de kloon kan 

 nooit leiden tot ras- verbetering." 



Dat het zoo is en niet anders, zal ook voor hen, die geen 

 studie hebben gemaakt van variabiliteit en erfelijkheid, wel 

 zonder meer duidelijk zijn. Wij weten immers allen uit ervaring, 

 dat alle takken van één boom dezelfde eigenschappen hebben : 

 wij zien niet den eenen tak roode bloemen dragen en de 

 ander witte en weer een ander rood en wit gestreepte, wij 

 zien niet één tak met gaafrandige bladeren en een ander met 

 gekartelde bladeren. Ja, het is waar, zoo iets vertoont zich 

 een hoogst enkele keer wel eens we zien inderdaad een enkele 

 keer aan een boom, die overigens normale bladeren draagt, 

 een tak met bonte bladeren ; we zien een enkele keer een 

 cacaoboom met roode vruchten een tak dragen met witte 

 vruchten. Doch zulk een verschijnsel — men noemt het „knop- 

 variatie" — is zeldzaam en wij behoeven er in deze algemeene 

 beschouwing geen rekening mee te houden. De regel is en 

 blijft dus, dat alle knoppen van één boom gelijk zijn, dat de 

 takken, die eruit ontstaan gelijk zijn, dat zijn stekken, en zijn 

 knollen (immers niet anders dan verdikte stukken stengel of 

 wortelstok) gelijk zijn en evenzoo de planten, die eruit ont- 

 staan. De verschillen, die deze planten vertoonen — de een 

 is wat forscher, de ander wat zwakker, de een bloeit wat 

 eerder, de andere wat later — , deze verschillen zijn ontstaan 

 door uitwendige omstandigheden, bv. door den aard van de 

 plek grond waar ieder der planten staat, de meerdere of 

 mindere zorg besteed bij het uitplanten of bij het stekken 

 enz. — maar deze verschillen gaan niet over op de nakome- 

 lingen, die wij door stekken of oculaties, door enten of door 

 knollen of bollen verkrijgen. 



Maar behoeven wij eigenlijk nog wel zoo lang te praten 

 over dit grondbeginsel? 



