DE TRACTOR II. 



Op bladzijde 402 toonden we aan, dat kleine breede wielen 

 in vele opzichten achter staan bij groote smalle wielen, ook 

 al zakken zij op weeke terreinen niet dieper in. 



Tegen de breede wielen in het algemeen is nog een ernstig 

 bezwaar. 



Om den tractor te kunnen besturen, is het noodzakelijk, dat 

 de beide drijfwielen zich onafhankelijk van elkaar kunnen 

 bewegen. De tractor moet daartoe voorzien zijn van een 

 differentiaal, die het mogelijk maakt, dat het eene wiel in 

 denzelfden tijd een grooter aantal omwentelingen maakt dan 

 het andere. Voor het maken van wendingen komt de on- 

 misbaarheid van deze inrichting bijzonder sterk uit, maar ook 

 voor het besturen van de zware machine over ongelijk terrein 

 is de differentiaal beslist noodig. Het besturen is toch al niet 

 zoo gemakkelijk als de fabrikanten en verkoopers willen doen 

 gelooven; ook voor een goed gebouwden wieltractor is het 

 besturen zwaar mannenwerk. Amerikaansche plaatjes met een 

 „nice little girl" aan het stuurrad illustreeren slechts Ameri- 

 kaansche „humbuggery". 



Een voertuig, dat getrokken of geduwd wordt, heeft een 

 dergelijke inrichting niet noodig, daar de wielen geheel vrij 

 op de as geschoven zijn, zoodat bij het wenden het eene wiel 

 desnoods achteruit kan draaien, terwijl het andere vooruit draait. 



Bij een vierwielig voertuig zijn de wielen van de vooras, 

 zoowel als die van de achteras geheel onafhankelijk van elkaar, 

 zoodat de gemakkelijkheid van het wenden in hoofdzaak wordt 

 bepaald door de vrijheid van beweging, die de vooras heeft 

 ten opzichte van de achteras (lemoen) 



Zoodra het voertuig echter door eigen kracht wordt voort- 

 gedreven, komen de zaken anders te staan, tenzij de voort- 

 stuwende kracht slechts op één wiel werkt, zooals het geval 

 is bij den Ivel-Hart tractor, de Petter-Maskell, de Farmer-Boy 

 en naar ik meen ook bij de Metz-Car. 

 Teysmannia, afl. 11 en 12 34. 



