quod in noftro fpecimine otnnino redum, longuin 

 d'u'^g uncias cum fex uncias decimis, et a bafi grada- 

 tim ad tenue extremum decrefcens, mandibula fupe- 

 riori paulo longiori quam inferior, cui fuperincur- 

 Tatur. E recentioribus in mentem mihi venit Sea-. 

 poli* folus, qui hoc rede notavit, et aptis verbis 

 accurate definivit. " Rojlrmn reciiim, mandihula fu- 

 periore loiigiore, apice deflexa." Laxior licet fit Wil- 

 loughbeii defcriptio, quam forfan ab Aldrovando 

 mutuatUs eft, ad quem ledores relegat, (nunquam 

 enim ipfe* avem viderat) fere eadem tamen eft verbo- 

 ■rem fignificatio. " Rojlmm gracile, inJeEiis lancinan- 

 ' dis aptum." At nullibi hujus avis delineationCm 

 vidimus quae magis conveniat cum Willoughbeii et 

 Scopoli defcriptionibus, nec non cum hoc noftro 

 fpecimine, quam ilia, quae rudis fane, fed non infida 

 reperitur in Sibbaldi et Gefneri f operibus. 



Liceat vero mihi conjicere ortum fortafle efte 

 errorem Linnjeanum a mero calami lapfu : habuiffe 

 nimirum ilium in animo duo hjEC verba, crajfus et 

 acutusy alterumque loco alterius inopinato fubfti- 

 tuilTe : vix enim putem acutum ilium Naturas inda- 

 gatorem fpecificam differentiam defignare voluilTe 

 termino qui in characlere generico includitur ; prjE- 

 fertim cum " roftrum apice acutius," ol>tufo contm- 

 rium, quod eft charafteris generici, fpeciei diftinc- 

 tionem adeo infigniter denotet, ut primo fufpicatus 

 fim ipfum genus diverfum. 



* Annus I. Hiftorico-naturalis, 1769. 

 t Icones Animalium, 1560. 



Oculi 



