2 



Til M. Fries, 



Abhinc triginta amris novum, ut inter omnes constat, lichenologiaa 

 aavum incepit. Praostantissimi viri De Notaris, Massalongo, Norman, 

 Tulasne aliique quam necessarius sit lichenologis raicroscopii usus evidenter 

 demonstraverunt; quo sedulo adhibito antique sentential opinionesque, prasci- 

 pue quod minores lielienes attinet, fere funditus eversaa sunt. Neque hoc 

 rerum ordine novo intacti mansere Verrucariacei; quin contra ob sporarum 

 diversam formam et magnitudinem magna novarum specierum turba est pro- 

 vocata descriptaque. Eodem tempore antiquum Verrucarm genus non, ut fe- 

 cere Acharius, E. Friesius, Schtererus ceterique, in duo modo perpaucave, 

 sed in numerosa, sporarum formis nixa, genera divisum est. Consensu fere 

 unanimo plurimi liclienologi recentiores (Massalongo, Korber, Trevisan, 

 Anzi, Krempelhuber, Arnold, Muller-Arg., Mudd, Baglietto, Norman, 

 Lonnroth, Hepp aliique) tarn ipsum Verrucarm genus, quam plurimas 

 veterum species collectiva declaravere. Notas e sporis sumptas etsi non 

 spernens, cel. Garovaglio (Tent. Disp. meth. lich.) utraque ratione ad vete- 

 rum videndi modum potissimum accedit, eodemque tramite cel. Nylander 

 primum progressus est (in Prodr. Fl. Gall., Monogr. Pyrenoc. etc.). Ultimis 

 vero annis alia methodo utitur: genus Verrucariai fere integrum servans, 

 species notis subtllioribus, quam ullus alius, distinguit atque ita »nisu species 

 lichenum enixe multiplicandi (jordanisino lichenographico))^, quern oppug- 

 nare antea (Lich. Scand. p. 294) conatus est, ceteros auctores antecellit. 

 Inter illius asseclas praecipue nominandi cell, viri Crombie, Leighton, Sti- 

 zenberger (in scriptis recentioribus). Inter extrema medium invenire conatus 

 est cel. Tuckerman (Gen. Lichen.). 



Ad genericam specierum dispositionem respectu habito, inter diver- 

 gentes sententias jam brevissime coinmemoratas minor tamen re, quam verbis 

 adest differentia. Qui enim plura genera non admittunt, necesse est Verrucarice 

 genus in plures stirpes subgenerave dividant. Quae cum generibus aliorum 

 auctorum hand raro sunt identica; num sectio quaedam genus an subgenus 

 nominetur, ex uniuscujusque arbitrio fere pendet. 



Notas, quibus Verrucariaceorum familia in genera rite dividatur, non 

 mox esse inventas, vix est quod miremur. In sporarum formis fere omnino 

 qua?sita3 sunt ideoque certe interdum evenit, ut species hand affines, modo 

 sporis congruentes, in unum genus eonjuncta) sint; saope quoque forma; 

 affines ob levem neque constantem sporarum dissimilitudinem ad diversa 

 genera relata;. Ad genera limitanda thallus nullum characterem dare 

 visus est, quum omnium esset crustaceus uniformis vel obsoletus. Magni 

 igitur moinenti fuit inventum illustr. de Bary (Morph. u. Phys. d. Pilze, 



