12 



Th. M. Fries, 



globosum atque collo angusto elongatoque prasditum, nigrum; sporae octonae, 

 mediocres, demum nigricanti-fuscae. 



Syn. SphceromphcCle Henscheliana Korb. Syst. (1855) p. 336 (sec. spec. orig.). — 

 Polymastia Lonnr. Flora 1858 p. 631. — Sporodictyon Korb. Parerg. p. 332. 



Verrucaria subumbrina Nyl. Vet. Akad. Forh. 1860 p. 296, Seand. p. 269. 



Saxicola. Parce modo adhuc lecta: in Suecia ad lapides granitoideas 

 secus ripas lacuum par. Femsjo Smolandiae (ipse) atque ad Handol Jemt- 

 landioe (S. Almqvist), in Norvegia supra saxa micaceo-schistosa alpium Do- 

 vrensium (W. P. Schimper, teste Nyl.), in Fennia ad Isojarvi par. Kuhmois 

 (J. P. Nokrlin). 



Verruca? fertiles 0,5 — 8 mm. lata?. Apothecia tota vel pro majore miuoreve 

 parte indumento thallino, gonidia solita miuuta fovente, tecta, ostiolo nudo. Amphi- 

 thecium igitur nullum vel obsoletum. Periphyses copiosse, graeilenta?, elongatae. Asci 

 saccato-elavati. Sporse normaliter 8:na?, una alterave raro non evoluta, ovoidea? vel 

 oblonga?, utrinque obtusa?, 0,046 — 56 mm. longa? et 0,023 — 33 mm. crassa?, blastidiis 

 uumerosis. Gelatina hymenea jodo vinose rubet. 



Obs. 1. Gonidia bymenialia non babet, ut in Flora 1870 p. 19 affirmatur. — 

 Quid designare vult cel. Korber (Syst. p. 336), de »ein dickes krumig-gonimisclies Am- 

 pbitbeciuni» et »der Nucleus nocb ausserdem von einer Art hiiutigen Beutels eingeschlos- 

 sen» loquens, non intelligo. 



Obs. 2. Ab bac non separanda est Spharomplude cruenta Korb. Syst. p. 336 

 (Sporodictyon Korb. Parerg. p. 332). Nota; qua nititur, »thallus .... humecto mucoso- 

 gelatinosus sanguineo-ater, cum prototballo lsevi sanguineo confusus», inde orta est, 

 quod in specimine originali a me examinato supra saxum veramque crustam superfusum 

 est stratum alga? omnino peregrina?. — Polyblastia robusta Arn. Lich. Flor. XIII p. 

 21 (251) babitu haud absimilis et affinitate connexa prgesertim sporis multo majoribus 

 differt. Etiam bujus sporae sunt octona?. 



3. P. scotinospora (Nyl.) Hellb. 



Crusta alba vel albida, nisi fere obsoleta; apothecia majuscula vel 

 magna, elevata, subglobosa vel dimidia modo parte crustam superantia; am- 

 phithecium subhemispha?ricum, apice convexum vel umbilicato-truncatum, 

 nigrum; perithecium subglobosum vel subpyriforme, obscuratum; sporae oc- 

 tona?, submediocres, demum nigral vel nigricantes. 



Syn. Verrucaria scotinospora Nyl. Scand. (1861) p. 270, Lapp. or. p. 169. — Po-- 

 lyblastia Hellb. Vet. Ak. Forh. 1865 p. 478. 



Ad rupes scliistosas alpium parcius. Lecta est ad Kolam Lapponia? 

 rossica? (N. J. Fellman), in Norvegia maxime septentrionali ad Skarsvaag 

 insular Mageroe (ipse), in alpibus Dovrensibus ad Kongsvold (J. E. Zetter- 



