14 



Th. M. Fries, 



0,016 — 22 mm. crassa?, blastidiis numerosis majusculis. Gelatina hymenea jodo vinose 

 rubet vel interdum leviter caerulescit. 



Obs. 1. »Huic speciei proprium est, apothecia vetusta omnino elabi, unde persaepe 

 ne unicum quidem adsit, modo fovea? vacua? ex illis producta?; quae vetusta adsunt, 

 vulgo dissiliuut, quum specimen e rupe vi solvitur. Iude verisimiliter declararr potest, 

 cur cel. Korber apothecia »minutissima» nominare possit, quod de vetustis quidem jure 

 non potest dici» (Stenh. in litt.). — Apothecia in foveolis libera in memoriam quodam- 

 modo revocant carpella Nelumbii receptaculo immersa. 



Obs. 2. Polyblastia rwpifraga Mass. (Arn. exs. n. 199), quam cum P. nidu- 

 lante identicam vidi declaratam, est Sta/wrothelis species, gonidia hymenialia fovens et 

 insuper sporis 4:nis distincta. Cfr. Arn. in Flora 1870 p. 8 et 18. 



B. Stirps P. tristiCUlae: sporae binae. 

 5. P. tristicula (Nyl.) Th. Fr. 



Crusta e granulis subglobosis vel squamaeformibus contexta, fusca; 

 apothecia granulis immixta, obturbinata vel subglobosa, mediocria; amphi- 

 thecium nigrum, extus rugulosum, cum perithecio leviter obscurato arete 

 connatum; sporae (normaliter) bina? et incoloratae, magna? vel maxima?. 



Syn. Verrucaria tristicula Nyl. Flora 1865 p. 356 (sec. spec, orig., sed descript. 

 minus bona). 



Endocarpon (?) uvulare Noksi. Bot. Not. 1872 p. 35. 



Endocarpon rividare (lapsu typographico) Hellb. Vet. Ak. Forh. 1875, 3 p. 78. 



Parce modo lecta planta; in Norvegia boreali supra muscos aliaque 

 vegetabilia putrescentia ad terrain calce refertam: in insula Tromsoe ad fis- 

 suras rupis calcarea? atque ad Borselv Porsangria? (J. M. Norman), Mortens- 

 na?s Varangria? (ipse); in Suecia supra pulvinulos Tortulm tortuosce in cacu- 

 mine montis Nammats Lapponiae Lulensis (P. J. Hellbom). 



Species eximia, a ceteris longe distans. Crusta optime evoluta Lecanorce hyp- 

 norum formis valde similis ; hand raro minus evoluta, granulosa, qualeim habent speci- 

 mina scotica. E cellulis parenchymaticis tota est contexta, strato supremo fusco, goni- 

 diis per totam crustam abunde sparsis. Apothecia ad 0,4 mm. alta et 0,3 — 4 mm. 

 crassa, interdum (ad 0,2 mm. alte) podicellata, vulgo adnata vel semiinnata, nunc 

 valde, nunc subtilissime rugulosa, demum poro pertusa. Amphithecium totum perithe- 

 cium includens atque cum hoc omnino connatum, fusco- vel atropurpureo-nigrum, kali 

 adhibito purius nigrum. Perithecium amphithecio crassius, leviter obscuratum, sordidum 

 vel dilute fusco-rufum. Periphyses copiosse, sat longa?, simplices. Spora? in ascis sac- 

 cato- vel inflato-clavatis binaa, raro singula? vel ternae, ellipsoideo-oblonga? vel oblongse, 

 utrinque obtusse, incoloratsa vel interdum demum (fmorbose) leviter obscuratae, 0,060 — 132 

 mm. longse et 0,0 21 — 51 mm. crasste. Gelatina hymenea jodo vinose rubet. 



