POLYBLASTIJE SCANDINAVICiE. 



19 



Obs. Limites inter banc et P. Sendtneri vulgo quidem sunt evidentes, seel in- 

 terdum minus facile indicantur. Sporarum magnitudo tunc notam pra?bet sufficieutem. 



12. P. Sendtneri Kbmplh. 



Crusta incrustans, subcartilaginea, subcontigua, grisea, albida vel pal- 

 lida rufescenti-cinerea; apothecia mediocria, primum immersa, dein promi- 

 nula; amphithecium subhemisphsericum, nigrum et vulgo velo pallido ob- 

 ductum, centro depressum; perithecium subglobosum, crassum, nigrum vel 

 nigricans; sporse octonae, parvulae, pallida?, blastidiis baud numerosis. 



Syn. Endocarpon tepliroides Sjirft. Suppl. p. 137 (p. min. part.). 



Polyblastia Sendtneri Kemplh. Flora 1S55 p. 67, Th. Fr. Arct. p. 266, Korb. Parerg. 

 p. 344. - - Sphceromphale Korb. Syst. p. 337. - ■ Verrucaria Nyl. Pyrenoc. p. 33, Scand. 

 p. 292. 



Muscos in regionibus alpinis formationis recentioris (calcareis, scliisto- 

 sis cet.) incrustat, baud paucis locis jam inventa, E Suecia cognitam babeo 

 ex Hcrjedalia (Stora Midtaklappcn : S. Almqvlst), Jemtlandia (Lith, Handol, 

 Skurdalsporten, Harkan et Suljetten: idem), Lapponia Lulensi (Nammats, 

 Tjakkeli: P. J. Hellbom); e Norvegia: alpibus Dovrensibus (Kongsvold: ipse), 

 Nordlandia (Skjerstad: berb. Smkft., Bejeren, Gildeskaal, Salangen, Maalselven 

 ad Langfjeldene cet.: J. M. Norman), Finmarkia occidental! (Tromsoe, Stor- 

 vigsnaes sinus Altensis: ipse, Talvig in Nurskarfjeldet: J. E. Zetterstedt) 

 et orientali (Mortensnres, Nwsseby: ipse); e Fennia: Kitkajoki (F. Silen) at- 

 que Valkeamaki Karelia? Oriegensis (J. P. Norrlix). 



Crusta? indole baud paullum variat; jam in Lich. Arct. duas distiuxi formas: a. 

 primariam criista albida, inaequali, verrucoso-rugulosa, atque b. crusta cinerascente, 

 magis levigata. Quarum ha?c, qua? est Thelotrcma muscicolum Hepp exs. n. 447, fre- 

 quentius invenitur. Interdum est quoque thallus fere squamulose effiguratus. Pro- 

 prium nomen, f. fimbriata Norm. Spec. loc. nat. p. 3(39 (129), datum est forma; 

 magis accidentali »thallo in plagulas parvulas, squama?formes, juxtapositas, ad am- 

 bitum reflexum rhizinis densis fimbriatis soluto». Proprio nomine digna quoque est 

 forma in St. Midtaklappen Herjedalia; ab amic. P. J. Hellboji inventa: f. cretacea 

 crusta albissima, farinoso-debiscente, apotbeciis purius atris, velo interdum partem 

 tantum inferiorem tegente. — Apotbecia adulta circ. 0,3 mm. lata, baud raro con- 

 gregata confluentiaque; quum adeo sunt congesta, ut acervulos nigros discretos in 

 thallo passim forment, f. gregariam Norm. 1. c. efficiunt. Color apotbecii rarius pure 

 niger, vulgo illinite cinerascenti- vel lividulo-niger; qui color eo oritur, cjuod conti- 

 nuum stratum plus minus crassum, amorpbum, emortuum gonidiisque destitutum non 

 solum totam crustam, sed etiam totum amphitheeium vel majorem illius partem tegit. 

 Amphithecium dimidiam vel etiam majorem perithecii partem includens, crassum. 

 Perithecium globosum vel subglobosum, hypothallo nigro basi impositum. Periphyses 



