20 



Til M. Fries, 



numerosee, elongatse, validiusculse. Parapliyses in gelatina copiosa indistincte indicates. 

 Asci inflato-clavati vel-cylmdrici. Spora ellipsoideae, rotundato-ellipsoideae vel sub- 

 oblongse, 0,015 — 30 mm. longae, 0,009 — 14 mm. crassse, blastidiis paucis (8— 16) irre- 

 gulariter dispositis. Gelatina hymenea jodo vulgo vinose rubet, interdum distincte casru- 

 lescit; contentus ascorum sporaeque fulvescunt. 



** Species saxicobe. 

 13. P. intercedens (Nyl.) Lonnr. 



Crusta distincta vel obsoleta; apothecia majuscula vel magna, serai- 

 imraersa; amphithecium sat crassum, subhemisphaericum, facile discretum, 

 apice vulgo umbilicato-depressum ; perithecium subglobosum, prime- palli- 

 dum, clein extus tenuiter nigricans; sporae octona3, submediocres, pallida?, 

 blastidiis numerosis. 



Syn. Verrucaria intercedens Nyl. Pyrenoc. (1858) p. 33, Scand. p. 276 (p. p.) et 

 292. — Polymastia Lonnr. Flora 1858 p. 631, Korb. Parerg. p. 343. 

 Polyblastia hyperborea Tn. Fr. Aret. p. 266, Spitsb. p. 49. 



Ad rapes saxaque calcarea vel calcem continentia, prsscipue in regio- 

 nibus alpinis hyperboreisque. Visa est e Finmarkia orientali (Mortensnaes 

 et Na?sseby: ipse, Jakobselv Varangriae borealis et Borselv Porsangriae: J. 

 M. Norman) et occidentali (Storvigsnass sin. Altens. et TromsOe: ipse), Nord- 

 landia (Bodoe: ipse, Sor-Reisen in ipso cacumine montis Middagsfjeld oinnino 

 ecrustacea »ad cristalla granatorum e rupibus micaceo-schistosis dissolutis 

 orta», teste Norm.), Lapponia Lulensi (Walli et Jockmock, teste Hellb.), 

 Jemtlandia (Areskutan, Sylen, Fanberget, Ror etc.: S. et E. Almqvist), Her- 

 jedalia (Fimnesdalen: S. Almqvist, Stora Midtaklappen: P. J. Hellbom). 

 Extra regiones frigidas, et quidem ad saxa feldspathica (calcem non conti- 

 nentia), tantummodo in monte Oinberg OstrogothiaB visa est in rupibus 

 Sjobergen et Makebergen sat frequens (P. G. Theorist). 



Species valde varians. Forma unaquaque ratione optime evoluta est mea P. 

 hyperborea a. crusta distincta, ssepe crassiuscula, subtartarea, rimoso-areolata, csesio- vel 

 cinereo-albicante vel albida. Innumeris formis mediis sine limite abit in ft. nudam Th. 

 Fr. Arct. 1. c. crusta obsoleta vel vix ulla, apotbeciis inferiore parte saxis immersis, 

 elapsis foveolas hand profundas relinquentibus. Kali crusta Don mutatur vel sordidescit. 

 — Apotbecia 0,5 — 8 mm. lata (rarius majora), interdum nonnulla confluentia. Am- 

 pbitbecium in eodem specimine nunc hemisphaerieo-convexum, nunc truncato-conicum, 

 nunc apice umbilicatum, nunc centro papillatum, dimidiam circiter peritliecii partem 

 tegens, basi saspe distaute. Peritliecium juvenile pallidum, dein in apotbeciis adultis 

 (nee tamen emortuis, sed ascos sporasque optime vigentes foventibus) extus tenuiter, sed 

 distincte, obscuratum (nigricans vel fuscescens). Periphyses numerosae, elongata?, graci- 



