Joh. Fkanckenii Botanologia. 



3 



gemmarum etc., minores solum inveninms libros a prof'essoribus medicinse Upsalien- 

 sibus conscriptos, maxime disputationes academicas. Anno 1613 Chesnecophekus 

 edidit Ofjicinam itinerariam et Regimen iter agentium. Pmesidebat etiam duabus dis- 

 putationibus scholastico-contemplativis ') botanicis Be plantis annis 1(321 et 1625 

 eodemque anno tribus disputationibus mineralogicis Be mctallis, De lapidibtis et De 

 succis eoncrctis et terris pretiosis, in qaiibus omnibus plures aut pauciores sunt res, 

 qme ad pharmacologiam pertinent. 



Plurimi ejusdem generis librorum conscripti sunt a Fkanckenio. Dum stu- 

 diis se in Germania tradebat, conseripsit jam Signatur Rostocbii 1619 (nec 1618). 

 Anno 1638 Upsalia) in lucem editum est ab eo conscriptum Speculum botanicum, quod 

 emendatum et auctum iterum prodiit 1650; anno 1651 Colloquium philosophicum cum 

 Biis montanis, quern librum a me non visum de rebus ad pharmacologiam pcrtinen- 

 tibus ex parte esse suspicor. Inter disputationes viginti duo, quibus pra?sidebat, hi 

 quatuor ad nostrum proposition pertinent : Be prceclaris hcrbae Nicotiance s. Tabaci 

 virtittibus 1633, qu?e prima est monograpbia pharmaeologica Suecise; Be nobili ilia 

 qtiastione, an contraria contrariis I. similia similibus curentur 1641 ; Be occultis mc- 

 dkamcntorum simplicium qualitatibus 1646 et Be principiis eonstitxtivis lapklis philo- 

 sopliki 1651. 



Raicus in Suecia unam solum edidit disputationem hue pertinentem : Be tribus 

 terris sigillatis et de mercurio ferri 1629. Kirstenius iterum Upsalia typis manda- 

 vit librum suum, quern Vratislaviai antea ediderat, inscriptum C. Peuceri ' Fnoivnoatg. 

 Hunc librum, quern non vidi, J. G. ACEELIUS (1. c.) narrat esse de arte formularuni 

 medicarum et de pharmacia practica. 



Pneter hos libros proprie pharmacologics tales quoque proprie therapeuticos 

 commenioremus, in quibus nonnulla invenimus, quae ad cognitionem pharmacologic 

 ejusdem setatis conferunt. Hujusmodi sunt RAICI disputatio Be phthisi 1628, Che- 

 snecopheri disp. Be causo I. febri ardente 1632, Arvidi Magni (Arvid MInssons) 

 Practica 1642, SPARRMANNI (Palmchron) Sundhctsspegel 1(342, ejusdem viri Consilium 

 antidyscnterkmn 1652 et complures libri de pcstilcntin, ut Laurentii Erici Nyco- 

 pensis 1602, Laur. Paullini Gothi 1(323, Gotzigerodii 1(329, Sparrmanni 1638. 



Praeter hos libros, quantum mihi notum sit quantumque iis ducibus, quos supra 

 nominavimus, aliisque, nullus in Suecia usque ad mediam partem seculi septimi de- 

 cimi editus est liber pharmacologicus. Opera3 igitur pretium est exquirere, nonne 

 Franckenii liber manu scriptus, quern supra nominavimus, magni momenti supple- 

 menta literarum exiguarum ejus retatis contineat et dignus sit, qui ab oblivione vin- 

 dicetur et ab interitu servetur. Prins tamen de vita et factis Franckenii breviter 

 commemorare liceat. 



II. Johannes Franckenius, qui nomen suum etiam scribebat Franck 

 et Francken, natus est Holmia3 die 25 Januarii mensis anno 1590. Pa- 

 rentes ejus erant negotiator M. Franck et A. Boxtorjria, quae originem 



J ) Opuscula scholastico-eontcmplativa botanica hujus aetatis, qua; conscripserunt 



Stalenus, Ausius, UnOjSIUS, Ungius, non vidi, sed cx iis, qua? de illis narrantur in 



Friesii Bot. Utrl. Ill, ea, excepto forsan Ungii, non ad pharmacologiam pertinere ju- 

 dicari licet. 



