6 



R. F. Fristedt, 



Doctrina vero de rerum natura tunc temporis raro tractabatur nisi 

 pro usu maximeque erat ancilla medicine. Permagni igitur interest vi- 

 dere, mim Franckenius officiis pragceptoris ordinis medici satisfecerit, num 

 fuerit pharmacologus et medieo-botanicus. Pharmacias quidem practical, 

 ut ex literarum monumentis usque ad nostrum tempus servatis elucet, 

 maxima gravitate prospiciebat. Jam priore parte muneris academici anno 

 1636 Upsalias prima constituta est offieina pharmaceutica, cujus erat se- 

 verissimus prasfectus, et conscripsit (.(Apothekers Ordning», cujus libelli 

 fortasse (A. H. Wistrand, Statsmedicinens appkomst och utveckling i Sverige: 

 Hygiea 1851 pag. 5) pars quiedam usque ad nostrum tempus servata est 

 in tabulario publico. Scholas quoque pharmaceuticas nonnumquam habe- 

 bat; secundum indicem scliolarum anni 1645 scholas turn habebat de Val. 

 Cordo, cujus libri de pharmacia et materia medica apud doctos viros hujus 

 aatatis magnam habebant auctoritatem. Neque Franckenius ignorabat che- 

 miam pharmaceuticam, quas eo tempore, ut inter omnes constat, minimos 

 progressus fecerat maximeque in obscuris conjecturis pravissimisque ex- 

 perimentis versabatur. — Qui vitam ejus scripserunt eum aut omnino non 

 nominaverunt pliarmacodynamicum aut propter librum ejus ((Signatur)) 

 breviter paracelsistam notarunt, ut Hallerus, qui eum «Paracelsicum ho- 

 minem» appellat. Observandum tamen est, liunc librum, qui quidem 

 crassum paracelsismum continet, ab auctore, dum juvenis in academiis 

 quibusdam Germanicis se studiis dabat, conscriptum esse, solumque for- 

 tasse esse librorum ejus, qui extra patriam est divulgatus. Qua ex re 

 nequaquam potest concludi, virum in eadem levi perseverasse sententia, 

 qua in una aut alia academia juvenis imbutus esset. Praeterea eo tem- 

 pore nemini erat probro quaedam servare ex iis, quag docuerat Paracel- 

 sus, quae turn quidem digna erant, ut de iis cogitaretur quagque postremo 

 bonos quoque aliquot fructus habebant. Neque literarum monumentis ali- 

 quid adhuc comperimus de prasceptis pharmacodynamics a Franckenio 

 professore traditis. Huic rei tandem lucem affert liber manu scriptus 

 nuper inventus. Nihil attineat significare, maximam partem sententiarum, 

 quas hie complectitur Franckenius, doctissimorum virorum judicio jam 

 pridem esse examinatam et revictam. Multum vero conferunt ad scrip- 

 torem ipsum, ccpatrem)) nostrum ((botanicum)), cognoscendum et gradum, 

 quern in Suecia tenebat pharmacotherapia seculo septimo decimo. Ob hanc 

 ipsam causam ad librum manu scriptum perspiciendum transeo. 



III. In Schefeeri Suecia liter ata 1680 pag. 123 in ultima parte 

 indicis librorum a Franckenio scriptorum legitur: «XIII. Botanologiam, 

 scriptum a prascedente (scil. Speculo) diversum, quod habitur MS in Bi- 



