8 



R, F. Fristedt, 



sime compositis clarisque condensis. Utitur nimirum, exceptis nominibus 

 suecanis plantarum et (nonnullis locis) morborum, sermone latino multis- 

 que abbreviationibus estate Franckenh usitatis. Quam ob rem, adjecta 

 interpunctatione minus accurata, libris manu scriptis antiquis non assueto 

 difficile initio est lectu. Etiam nonnulla sunt errores et proprietates in 

 syllabis literarum componendis, quae, quum liber manu scriptus non lon- 

 gius quam a seculo septimo decimo ducat originem, diligenter servanda 

 non putavi, sed multa cum cautione plerumque emendavi. 



Num liber manu auctoris propria sit scriptus, pro certo dijudicare 

 non audeo. Complures tamen ejus loci, ubi sunt majores errores in syl- 

 labis literarum componendis, indicia sunt non parva transscriptionis. Ac- 

 cedit, quod solum, quod est in tabulario Consistorii nostri academici 

 exemplum manus Franckenh (cujus tamen literal omnes sunt majusculse), 

 literas similes non habet literis libri manu script! . Contra ea idem liber 

 saltern a libro principali transscriptus esse videtur. Vix enim liber manu 

 scriptus potest annotationes esse peritioris cujusdam auditoris scholarum 

 Franckenh, quum in eo sit nimia diligentia adhibita et scriptor variis in 

 locis prima persona utetur, e. g. in Nicotiana, ubi ad monographiam de 

 hac a se scriptam delegat. Verisimile est, librum conscriptum fuisse, ut 

 eo in scliolis habendis uteretur auctor. Quod elucet non lineis solum 

 nonnumquam subter verba qusedam ductis annotationibusque margini ad- 

 scriptis, quae nomina tantum morborum magis conspicua efficerent (quasque 

 ideo in libro typis mandando prastereo), multo vero magis ex nonnullis ver- 

 borum construxionibus et ex quatuor locis, ubi dies et menses annorum 

 1640 et 1641 significantur. Dolendum est, nullas scholarum indices 

 horum annorum ad nostrum tempus servatas, quibus haec temporum ratio 

 confirmari aut refelli possit. Librum interim postea pro enchiridio habitum 

 esse verisimile est, prassertim quum inter libros manu scriptos Hoffvenii 

 in bibliotheca Upsaliensi brevior est epitome, cujus pars deest, materise 

 medicas, quae Botanologiam Franckenh haud dubie respicit. 



Non exstat ulla pagina tituli, sed liber manu scriptus statim in- 

 cipit ab oratione scriptoris, super quam scriptum est verbum «Botanolo- 

 gia» cum anno et die, sed sine nomine scriptoris, quod in toto opere 

 nusquam invenitur. Quae res, quamquam initio adversus testimonium 

 Afzelii (et Friesii) dubitationem mihi attulit, ne minimi quidem est mo- 

 menti. E tota enim libri manu script! natura, ut infra demonstrabimus, 

 dilucide apparet, quis sit scriptor, ut ne minima quidem de hac re restet 

 causa dubitationis. 



