10 



R. F. Fristedt, 



plantarum medicinalium, quas Franckenius, nulla fere nirairum ratione 

 habita patriarum, vernaculas tamen plantas indulgentia quadam trac- 

 tans, commendare volebat utque ne imago quidem designata sit flora? 

 suecicas. Linn^i, Holmstrcemii ceterorumque, qui hoc putarunt, senten- 

 tiam Botanologia refellit, et quamquam Speculum bot. semper dignum 

 est, quod a botanicis observetur, proxime, tamen non ad literas botanicas, 

 sed ad pharmacologicas pertinet. Ex eodem invento sequitur, ut Franc- 

 kenius non minorem solum gloriam acquisiverit viri floras patriae peritis- 

 simi, sed multo etiam majorem eo quod permultas sparsim per terras 

 crescentes plantas medicinales cognitas habebat, utque in nominibus sue- 

 canis, quibus in Speculo utitur scriptor, ad nostras plantas vernaculas 

 transferendis maxima sit cautio adliibenda, quam rem Friesius, quamquam 

 naturam pharmacodynamicam ignorabat Speculi, observasse videtur, quum 

 hoc opus in nominibus suecanis generum plantarum suecicarum consti- 

 tuendis adhiberet. Quae nunc diximus de Speculi ed. I, valent etiam de 

 Spec. ed. II, nisi quod synonymia compluribus in locis aucta et ssepe 

 mutata est multasque plantas additas sunt, quare hanc editionem libro 

 manu scripto posteriorem esse liquet. Novum inde habemus argumen- 

 tum, ex quo hunc librum inter annos 1640 et 1650 conscriptum esse 

 apparet 1 ). 



Inventa ratione, quas libro manu scripto erat cum Speculis, pro 

 adjumento ad nomina antiqua in Linnasana reducenda uti potui synony- 

 mia haud parva. Hac re sola tamen paullum sum progressus. Frustra 

 conabar invenire quendam scriptorem minorem astatis Franckenii, cujus 

 hie usus esset nominibus. Franckenius sine dubio sui potens nomina 

 elegerat, ut turn erat inter doctos viros consuetude Necessario igitur 

 in altum mare veteris synonymias botanicas actus sum, cujus pericula non 

 facile obliviscitur is, qui diutius cum fluctibus ejus est luctatus. 



Studia mea complurium antiquorum operum principalium pharma- 

 cologicorum et botanicorum, nomina plantarum, quas in iis sunt, partim 

 etiam oratio eorum contexta cum oratione Botanologias comparata magis 

 magisque mihi confirmarunt opinionem, Franckenium hujusmodi literarum 



x ) Inter annos dico 1640 et 1650. Si enim non est quod dubitemus, quin pars 

 propsedeutica et caput prius et majus scripta sint annis 1640 et 1641, parva tanjen 

 est causa suspicandi, alteram caput post nonnullos annos accedisse, quum in Hedera 

 scriptor verbis utatur Costeri, qui — si idem est atque is, qui in Succia nonnullum 

 tcmpus versabatur — quantum constet, nihil scripsit ante annum 1645. Sed fortasse 

 hie mentio fit de alio quodam aut e communicatione quadam privata. 



