Joh. Frangkenii Botanologia. 



11 



sua aetate superiornm peritissimum fuisse, non earum solum, quas con- 

 scripserunt antiqui auctores classici, sed etiam literaruin uberum seculi 

 sexti decimi, quo tempore botauiceu medicinalern maxime floruisse inter 

 omnes constat. His studiis meis etiam cognovi, Franckenium, nullum 

 semper sequentem auctorem, maxime tamen iisdem nominibus plantarum 

 ac Dioscoridem usum esse, iis nimirum tribuentem eum sensum, qui iis 

 erat seculo sexto decimo. Ex interpretibus Dioscoridis Matthiolus est, 

 cujus nominibus plantarum saspissime utitur Franckenius; itemque Vale- 

 rius Cordus. Complures autem res, sicut ambiguitas nominum, studium 

 nostras materias medicas multas vindicandi plantas in Europa septentrio- 

 nali crescentes etc., Franckenium adduxerunt ad nomina asciscenda ab 

 aliis multis auctoribus, Camerario, Dodon^o, Fuchsio, Gesnero, Lobelio, 

 Lonicero, Tabern^emontano, Trago aliisque. Interdum nominibus utitur, 

 quas in ceteris literis invenire non potui; nonnulla a scriptore ipso creata 

 videntur. Observandum est, eum numquam pasne uti nominibus, quas 

 propria sunt Bauhini, nimirum quod medicus brevissima nomina prastulit. 

 Non tamen obliviscendum est, eo tempore nullas leges in nominibus con- 

 stituendis plantarum exstitisse. In titulis et in oratione contexta Franc- 

 kenius interdum alia nomina eidem rei tribuit, et quum propter digesta 

 in literas nomina, synonyma nominans, pluries in eandem plantam rever- 

 titur, natura ejus dynamica semper affertur in primo loco, nulla habita 

 ratione, quod nomen sit aptius. Adjiciendum est, etsiamsi plerumque 

 nomina tributa sunt plantis, quarum partes utiles in oratione contexta 

 describuntur, esse tamen titulos quosdam, qui potius pharmacon quoddam 

 crudum respiciant, minus tamen saspe quam in statu nomenclaturas nostras 

 suspicamur. 



Quas his studiis nominum investigavi, commentariis sub oratione 

 contexta exposui et necesse habui in unoquoque titulo, saspe etiam eodem 

 loco de synonymis, qu?e aliis locis libri manu scripti inveniuntur, una 

 cum nomine nostro tempore usitato, selectos afferre scriptores, qui iisdem 

 nominibus ac Franckenius eodem sensu mea sententia utuntur. Abbre- 

 viationes easdem sunt atque in Pinace Bauhini. Si complures simul pras- 

 stantissimos viros botanicos (non solum Germanias) seculi sexti decimi 

 afferre volumus, hos breviter verbo «Patres» significamus. 



Quas inter librum manu scriptum et Speculi ed. I interest ratio 

 et facultas supra demonstrate utriusque nomina plantarum explicandi co- 

 piam nobis dat lacunas libri manu scripti explendi. Scidulas enim duas, 

 una sub lit. A et una sub lit. C, desunt, neque finis partis posterioris 



