123 



456. G. erubescens Schult. (Led. fl. ross. IV. p. 141; 

 Czerniajew Consp. p. 6i, n. 14-56; G. reflexa (Czern.) 

 Rchb. ic. fl. g. I. 477. fig. 1043 ad spécimen a typo 

 valde recedens, minimum). In declivibus rivulorum plu- 

 vialium et imprimis in demissis ad Konkam frequentissi- 

 ma; d. 27 Mart. m. prim. fl., d. 6 — 12 Apr. m. copi- 

 ose fl., d. 25 m. post. max. ex parte defl., d. 5 Maji 

 m. fr. 



Cum descriptione Ledebouriana (1. c.) quamquam mi- 

 nime convenit, tarnen haud dubito, quin planta insignis, 

 quae ex cl. Czernaievio in omni Rossia australi et apud 

 nos quoque vulgaris, verum sit Ornithogalum erubescens 

 Besseri. Cum speciminibus Marschallianis optime congruit, 

 nisi forto structura interior bulbi, quam examinare non 

 potui, alia. Bulbi in nostra constanter bini collatérales, 

 tunica communi obtecti: alter (anni superioris) min or, 

 saepe a latere compressus (concavo-convexus), textu me- 

 dulloso-suberoso farctus; alter major, subglobosus v. sae- 

 pissime ovatus, oblique decsendens (v. in exemplaribus 

 maximis) subhorizontalis, vertice scapo terminât us, latere 

 interiore bulbo alteri adpressus, basi fibris radicalibus 

 instructus; in planta deflorata supra postremarum inser- 

 tionem tertius bulbus mini m us anni sequentis adparet. 

 Folium radicale solitarium planum, carinatum, apice con- 

 traçtum, scapo multo longtus, 1 — 2 l / 2 lin. latum; flora- 

 lia: duo majora magis minusve remota v. rarius (in spe- 

 ciminibus minoribus paucifloris) opposita, et 1 — 3 (in 

 plantis maximis ad 6) multo minora, villosiuscula v. sub- 

 glabra. Scapus quadrangularis; pedicelli triangulares gra- 

 ciles simplices, omnes ex axilla folii floralis secundi, vel 

 partim ex folii floralis primi axilla prorumpentes, numé- 

 ro varii, 2—12, saepissime 4—7. Flores nondum aperti 



