297 



12. Heliotr opium confertiflorum Boiss. diagn. ser. 2. 

 n. 3. p. 132. 



Hab. in Persiae austro - occidentalis subalpinis prope 

 Haneky (Noë.) v. s. sp. fl. & fr. commun, ab am. Bois- 

 sier. Certissime annuum & proxime affïne sequenti. Co- 

 rolla tenera peracta anthesi fuscescens. Nuculae parcis- 

 sime & brevissime hispidulae, saepius abortu geminatae, 

 vix rugulosae, tenuissime seriatim granulatae. 



13. Heliotropium ag dense, n. sp. 



H. annuum, humile erectum, tune divaricato-ramosum 

 patulo-villosum; foliis petiolatis ovatis basi apieeque ro- 

 tundatis, spicis sub anthesi abbreviatis densis denique 

 parum elongatis Iaxis, calycibus fructiferis pedicellatis 

 persistentibus tubo corollae glanduloso-hirsuto breviori- 

 bus, corolla fauce glabra, limbo plicato 51obo sub an- 

 thesi convexo-patentissimo, antheris supra basin insertis 

 ovatis rectis ex appendiculatis a fauce longe remotis, stig- 

 mate pileiformi glabro stylum brevissimum hispidulum te- 

 gente, nuculis oblongis glabris laevissimis, 



Hab. in margine australi & occidentali deserti saisi 

 magni Persiae, prope Agda, Schurab. etc. (Bge &Bien.!) 

 v. v. sp. fl. & fr. 



Tota planta sub anthesi l*/ a — 3-pollicaris, denique vix 

 ultra 6 pollices alta. Folia 7 — 8"' longa, 5'" lata, supra 

 intense viridia, subtus pallidiora, molliter villoso-strigillo- 

 sa. Racemi fructiferi cum pedunculo raro 2 pollices ex- 

 cedunt. Flores 3'" longi, limbo in diametro plus quam 

 2"' lato. 



Observ. Vidi in herbario Horti bot. petropolitani spéci- 

 men plantae, corollae structura inter praecedentes & se- 

 quentem média & stigmatis forma cum illis congrua, 

 a cl. Olivier & Bruguière, ni fallor in Mesopotamia, col- 



20* 



