22 



J. E. Areschoug, 



3. Zoosporae subelliptico-oblongae, ex altera extremitate vel ex utraque 

 attenuatae in rostrum hyalinum, modo breve, raodo longum, granulisque viri- 

 dibus, nunc majoribus denseque stipatis, nunc minoribus minusque densis, intus 

 vestitae (tab. IV. f. 12 a b). Longitudo 17 T * — 25 Micro""" et latitude 1\ Micro""". 

 Circa axin rotantes per aquam natant, nunc horizontals, nunc partem suam 

 anticam in cursu circulariter jactantes. Numero in articulo quinque fuerunt. 

 Alia quoque forma in eodem articulo (tab. IV. f. 13) solitaria est inventa, 

 quae celerrime natans duabus ex zoosporis connatis exorta esse facile habita 

 fuisset, nisi zoosporarum, de quibus quaeritur, magna varietas banc expli- 

 cationem inutilem reddidisset. 



Die 27 Junii in multis fili cujusdam cellulis vidimus zoosporas vivacis- 

 sime se moventes. In cellula quadam omnes fuerunt ejusdem formae atque 

 magnitudinis, ovoideae, 12| — 15 Micro" 1 "' longae et 5 — 6| Micro""" latae (cfr. 

 tab. IV. f. 10 a), in alia autem, illi proxime vicina, et magnitudine et forma 

 valde inter se dissimiles. Ex bis vidimus duas majores, cornibus duobus 

 munitas (cfr. tab. IV. f. 13), et unicam subellipticam, altera extremitate rostro 

 longo munita, altera rotundata (tab. IV. f. 14). Haec cum nataret rostrum 

 in cursu anticum portavit, deinde, extremitate ejus rotundata in protuberan- 

 tiam corniformem evoluta, banc anticam rostrum que posticum (tab. IV. f. 15). 



Die 29 Junii inventum est filum, cujus in cellulis fere omnibus vivacis- 

 simc se moverunt zoosporae, omnes ante motum inceptum in media cellula 

 in globum subellipticum glomeratae. Sparsis zoosporis in cellula, in hac vi- 

 dimus vesiculam solitariam, quae antea ab zoosporis insidentibus tecta 

 erat, aliaque in cellula duas vesiculas ejusdem naturae atque indolis. De- 

 nique in alia cellula, in qua nulla vesicula, vidimus ostiolum poriforme mi- 

 nutissimum, quo non sine opera et labore nonnullae zoosporae exierunt 

 quarum una granulo illo, ut in Hormiscia zonata, fusco-rubro ornata fuit, 

 quod in ceteris nunquam. 



Haec nostra de sporis Confervae Lira narratio non eo proposita est 

 animo, ut hide fluat perfectior hujus speciei cognitio. Nam omnia ejus fila 

 aegrotavisse nobis sunt visa. Claris autem exemplis testari voluimus, zoosporis 

 inesse quandam formae suae mutandae vim, et hanc quoque formae muta- 

 tionem, quae contiactione et expansione efficitur, ipsius motus esse mecha- 

 nismum. Cilia enim vibratoria in his, de quibus quaeritur, plantis non esse 

 organa, quorum ope et opera zoosporae se movent 35 ), facile patet ex eo, 



35) Quod tamen multi crediderunt. Cfr. Sachs, Handbuch der Experimental Pby- 

 siologie der Pflanzen. Leipzig 18G5. p. 460. 



