de laboi'um meonini tine rationibusque actis vcstiis insorcuJam, quum primum l'acultas data fuerit, 

 vobis coniittam. 



Valete mihique favore perdite ! 



Scripsi Potsdam! Idibus Juliis 1876. 



QUINTINO SELLA principi Lynceorum Illustrissimo 

 JoANNES Gasp. Bluntschli S. D. 



Ut maxime affectus sum gaudio, quum ex litteris Tuis milii jucundissimis cognovi, Academiam 

 Kegiam, quae dicitur Lynceorum, me Inter Sodales suos Ordinarios Exteros cooptasse, ita grato animo 

 accepi Societatis tesseram acneam et firmissimum et luculentissimum Societatis illiiis testimonium. 



Ad summam vero meam laetitiam magnus accedit cumuUis, quod Roma ex papali dominata 

 liberata et Italorum poiJulo restituta statim non solum disciplinarum liberalium curam honoremque 

 ipsa renovavit, sed etiam arctissimo earumdem vincalo cum viris extraneis veritatis amatoribus et 

 cultoribus connectere cenata est. 



Quantum enim debeat juris publici et politicarum rerum scientia cum antiquis Romanis tum 

 medii aevi et posteriorum saeculorum Italis, quara splendida sit patriae Tuae gloria in optimis 

 artibus inveniendis proraovendisque, nos Germani, eorum discipuli et aemuli, grato libentique animo 

 recordamur. 



His de causis amplissimum, quem mibi Inter Sodales Lynceorum Academiae adscito imperti- 

 vistis honorem cum maximi faciam, ut omnino, ne eo indignns fuisse videar, operani dabo, ita Libros 

 a me scriptos et nuper editos Vobis mittam, quos benevole a Vobis acceptam iri, magna me spes tenet. 



Vale, vir illustrissime. 



Scribebam Heidelbcrgae 26 Julii 1876. 



QUINTINO SELLAE, Lynceorum principi, Ernestus Renanus. 



Quod me in Sociorum Auxiliarium Exterorum albo conscriptum voluit Regia Lynceorun Aca- 

 demia, vir doctissime, id inter vitae meae praemia atque in cursu honorum meorum tamquam apicem 

 duco. Ncque enim ullum aliud Collegium extat, inter ea quae bonis artibus promovcndis student, quod 

 vestro acquari possit, sive majorum memoria, sive locus spectetur, quem tenetis in praesenti ingenii 

 Immani turbato atque ancipiti statu. Quid enim felicius et incrementis studiorum laetius evenire poterat, 

 quam ut Italiae vires, quemadmodum in rebus publicis, ita et in rebus ad litteras ac liberales disci- 

 plinas pertinentibus, in unum coalescerent, salvis provinciarum diversitate et libertate? Atque haec 

 praecipua causa fuit gaudii, quo me affecerunt vestra suffragia. Italia haec, nempe, magistra raihi 

 carissima, quae me juveneni, anno primum 1849 excepit, oppressa tunc et gemens, causaque fuit ut 

 animus meus ad (piAox.aA/av incalesceret, — quae mihi aetate jam maturo, dum ipsa prò jure suo 

 decertat, amicos aestumatissimos dedit, — quae, annis proxirae elapsis, demum libera ac fìorens, me 

 viribus fatiscentem atque in ipso poene limine senectutis, refovit et refecit, — eadem per vos mihi 

 decoris titulum amplissimum conferre visa est. Qua in re quidem vestrae indulgentiae quid debeam, 

 scio. Dabo saltem operam, ut vos non poeniteat quod fueritis tam erga me favorabiles, solemneque 

 mihi erit indagationis meae quantuloscumque fructus cum Regia Academia communicare. 



Te precor, vir doctissime, ut Sodales meos certiores facias neminem eos habere, c[ui magis ipsis 

 devotus et gratus animo. 



Vale. 



Scribebam apud Fontem Bleandi, ad locum ubi Leonardus Vincius, probabili opinione, 

 mortuus est, die 3^ Aug. anni 1876. 



Viro Generosissimo QVINTINO SELLAE Illustrissimo Lynceorum Principi 



RoDULFUS Heemannus Lotze Professor Gottingensis. S. D. 



Accepi gratissimas, Vir Generosissime, literas Tuas, quibus Regiam Lynceorum Academiam 

 Sodalium Exterorum norainibus meum addi jussisse narras. Non sane equidem speraveram fore 



