immerito etiam vafculofiim clixeris. Nutritii enim du&uli, pedun- 

 Culum percurrentes recra via plenoque flamine , eotendunt, dum 

 capfulae principium, fuh calyptra totum quantumreconditum, per- 

 quam molliter ibi habetur. Atque tunc adeo tenera compacla- 

 que funt, vt aegrius difcerni poffint. Vbi vero fpatiofior capfulae 

 fit diameter propiusque a maturitate abeft , innumeris monticu- 

 lis quafi exafperata adparet, vitrorum augmentis confpecla. Soluta 

 inde particula et augentiori lente debito modo luftrata , elegans 

 exhibet rete vafculofum ') cuius areolae pulpa fucculenta abun- 

 dant; caufia commemoratorum monticulorum. 



Et vafcula ifta, et depofita in areolis pulpa, quo propius matu- 

 ritati acccdit capfula, eo magis indurantur, folidiora fiunt; hinc 

 color, antea amoene viridis, fcnfim fenfimque in flauo-viridantem, 

 flauo-fufcelium , mbrum, rufum plus minus profundum immu- 

 tatur. Membrana ipfa igitur quafi in corneam duritiem abit, hinc 

 cruftae nomine aCi. Schrebero indigitata. 



Reperi aliquando Bryi 'pomiformis aliorumque capfulas vetera- 

 nas , quarum parenchyma areolarum iniuriis tempeftatum adeo 

 abfumtum erat, vt nuda retia cum altera membrana mox expo- 

 nenda reftarent. Hanc circumftantiam et coloris immutationem 

 fi comparamus cum aliis folidioribus plantarum partibus, intelli- 

 gent gnari hujus- Anatomiae et Phyfiologiae, cujus profapiei fint 

 et efTe debeant ifta vafcula: nimirum fuccum alibilem ex uniuer- 

 fali penu accipientia adducentia 5 quod in euidentioribus ftirpibus 

 du&uli fpirales praeftant. 



Durior 



i) vide fis T. V. f. 22. T. VIII. f. 43. 44. 46, T. IX, f. 55. 57. 



