fureum demum huc reduxit. Propter vero Perichaetiurn inHy- 

 pnis H a l l e r v m fecutus ; reliquit tamen Fontinali fuum loeum, 

 quod idem huic fquamofo-membranaceum effet. Ita et Sphagno, 

 ob ciliorum et Calyptrae defeclum ; nec non Phafco, cuinon mi- 

 nus ac Linnaevs perperam oram ciliatam dat , fuam dignitatem 

 non abrogauit. 



Webe r vs poftea in fpicilegio ad hoc opus genera Mu- 

 fcorum linnaeana quidem retinuit, fed et Bryum aciculare, glau- 

 cum, heteromallum, rurale tortuofum, trichode s ad Hypna , apo- 

 carpum *. (3. ad Fontinalem , ftriatum ad Polytrichum migrare 

 fecit. 



Cl. S c o p o l i in Flora Carniolica, cum III. Gleditschjo 

 in generibus determinandis faciens, Linnaevm fere vbique fe- 

 cutus eft. 



Denique beati magni Linnaei Filius, indicatione mea de 

 vcris fexualibus partibus Mufcorum, perlecla, fed male intelle- 

 cla, harum mrpium Methodum illuftrare annifus eft 9); neque 

 tamen eo cum fucceffu , quem optaffem. Genera immortaUs 

 fui Patris cunda retinuit , nec non Sphagni , Buxbaumiae, 

 Splachni Hypniquc fpecies iilibatas: in ceteris vero harum varias 

 translationes et peruerfas fane fecit. Sphagni e. g. Marem in fu- 

 fpenfo relinquit , feminae capfulam ere&am , oualem , orificio 



nudq, 



f) D Georg. Henr, Weseri Spictfegium Florae Goettingenfis. Gothat 

 1778- 8. 



<j) ej. Difl'. Methodus Mufcorum illnftrata, Vpfal. 1781. 4. 



