78 



Rhizoma repens. Stipes varie longus (seniipollicaris usque ultrapedalis), supra plus 

 minus profunde canaliculatus, subtus semiteres^ fasciculum vasorum seu ligneum semiannularem 

 et tenuem continens. Frons unica vice simplex quinqueloba, saepissime pinnata bipinnata 

 tripinnatave, pinnis pinnulisque saepissime coriaceis opacis, rarius herbaceis tenuibus et trans- 

 parentibus, basi saepissime inaequilateris. In prima paragrapho generis sunt. frondes dissi- 

 miles, i. e. frons fertilis a sterili distincta, in altera paragrapho frons basi paniculas fructi- 

 feras binas gerit. Venae aut e costa brevissima vel subnulla flabellatae creberrimae angulo 

 acutissimo (circiter viginti usque tri^inta graduum) dichotome ramosae et inde una cum venuHs 

 valde approximatae et fere parallelae, aut e costa pinnatim sub angulo circiter sexaginla gra- 

 duum exorientes crcbrae vel creberrimae semel vel pluries dichotomae. Rachis frondis antice 

 canaliculata, postice convexa. Exsiccatione rachis stipesque antice trisulca seu tricanahculata 

 exoritur; hi canalicuH laterales exinde derivandi sunt, quod latera canahculi normalis, qui 

 postea tamquam intcrmedius conspicitur, exsiccatione lateraliter et longitudinahter cootra- 

 huntur, unde evenire debet, quod per aequalem resistentiam et pressionem quoque canahcuH 

 laterales exoriuntur. Paniculae fertiles ad basim frondis sunt saepissimie longe pedunculatae et 

 oppositae, subinde alterriae, in A. adiantifoha, A. fulva y. mexicana. praecipue vero in A. cuneata 

 valde distantes. Has paniculas binas nil ahud esse quam pinnas infiraas aheratas et fructifei-as non 

 solum in A. cicutaria et A. Millefolium, in quibus ex eodem rhizomate frons sterihs et fertihs 

 distincta et fertihs pinnis infimis duabus-tribus-quatuor fertihbus rehquis sterihbus provenit, sed 

 quoque in ahis speciebus comprobatur, ex. gr. in A. coUina et A. radicante, in quibus pin- 

 nae infimae multo majores petiolatae et pinnatae aut profunde pinnatifidae quamquam ste- 

 riles sunt. Cel. Martius (ic. crypt. bras. p. 115) describit varietatem A. gracilis, cui pinnae late- 

 rales fohaceo evolutae sunt, altera magis altera minus, apex autem rachidis ultra producitur 

 in petiolum apice paniculam valde conipositam ferentem eque medio (typum panicularum late- 

 ralium quasi rcpetendo) ramum pariter panicuhformem emittentem. In A. villosa 8. tomen- 

 tosa occurrunt specimina, quorum pinnae quatuor infimae in paniculas totidem transformatae 

 sunt, et alia, quoi um paniculae quatuor pinna foliacea utrinque interceptae sunt. Hac de causa 

 divisio generis in duo genera, nempe juxta frondes difformes in Coptophyllum et conformes 

 in Aneimiam, quemadmodum Gardnero placuit, parum valet, quia transitus adsunt, qui utra- 

 que genera in uno specimine referunt. Divisio haec ad subgenera constituenda tamen non 

 spernenda esse videtur, Quodsi e.\ his fronde sterili et fertili dissimih gaudentibus speciebus 

 Aneimiae peculiare genus efTormatur, plura alia genera inter Filices exstruenda erunt, quum spe- 

 cies singulae fronde conformi, aliae fronde dissimili animadvertuntur ; exempla hujusce casus 

 tam sunt copiosa, ut singula enumerari inutile est. 



Raches fructiferae secundariae tertiariaeque seu brevius rachiolae sunt aiit planae 

 angustae quidem sed evidenter foliaceae et venis simplicibus aut pinnatim divisis instructae, 

 aut sunt tenuissimae et semiteretes. Sporangia ovalia cum nisu ad figuram globosam, bise- 

 rialia, rachiolis ipsis vel illarum venis venulisque aflfixa, hypophylla, et si margo rachiolarum 

 foliaceus adest, hocce revolulo indusii marginalis adinstar obtecta. Hac de causa nec Anei- 

 mia nec Aneimidictyum nec Spathepteris de regula generali reliquarum Filicum aberrant; 



