79 



e contrario tamen enigmata difFicillima et exceptiones inextricabiles essent^ si assumitur, fron- 

 dem fertilem frondi sterili oppositam esse, unde eveniret, quod, si casu aliquo hae frondes 

 concrescerent, pagina inferior frondis fertilis paginae superiori frondis sterilis accrescere deberet. 



Cel. Kunze autumat et noviter in fil. ic, I. 38 describendo Aneimiam Dregeanam affir- 

 mavit, frondem Aneimiarum tamqiiam tripartitam assumendam esse, cujus pars media frondem 

 strictissimo sensu, partes laterales vero paniculas fructiferas efficiunt. Huic sententiae con- 

 sentit cel. Hooker in gen, fil. t. 90, ubi de Aneimia mandioccana loquitur. Opinionem hanc 

 esse erroneam plures rationes indicant et quidem praecipue trcs ; nempe primo analogia, quae 

 ex pinnis fertilibus Osmundae, Mohriae et aliorum generum derivatur ; in Osmunda sunt pinnae 

 fertiles, sint paniculatae, quemadmodum in O. regali, vel laterales, quemadmodum in O, in- 

 terrupta, procul omni dubio pinnae alteratae, numquam tamen frondis pars aliqua tripartita 

 est sensu Kunzeano. Eadem ralio est in Mohria. Secundo frons sterilis Aneimiarum etAnei- 

 midictyorum nec minimum nisum tripartitionis praesefert. Tertio contradicunt ipsae Aneimiae 

 fronde dissimili donatae, quae paniculam terminalem fertilem pinnato-divisam habent; exem- 

 plum speciale est Aneimia cicutaria, praecipue illius varietas pinnis quatuor infimis fructiferis, 

 rehquis sterilibus, quemadmodum frons dextra extima in Anal. pteridog. t. o. f. 2 delineata 

 lucidissime demonstrat. — Doleo cel. Kunze, cujus amicitiam maxime habeo, contradicere 

 debere, sed contradixi naturam interpretando. Scientia tamquam bonum commune semper 

 protinus properat, novas ditiones acquirit, opera judicat, vera et confirmata conservat, erro- 

 nea deserit et obliviscitur. Jam cel, viri, Martius et Endlicher, melius perspexerunt, quomodo 

 se res cum paniculis fertilibus Aheimiarum habeat; primus nempe Aneimiae soros insidentes 

 partibus frondis geminatis lateralibus in rhachin multiplicato - paniculatam immarginatam con- 

 traclis, alter sporangia in frondis laciniis lateralibus geminatis in rhachin multiplicato-paniculatam 

 immarginatam contractis sessilia adscripsit. — Cel. Link in filicibus horti berolinensis novam 

 diagnosim generis proposuit: «Frons fertilis contracta in anthurum ramosum pedunculatum», inde 

 pinnas fertiles transmutatas in frondem transmutavit, lerminologiam Filicum novo vocabulo »an- 

 ihuro» auxit, sed quoque errorem induxit Aneimiis »sporangia glomeratim posita« adsci-ibendo. 



Omnes species venis venulisque reticulato-anastomosantibus praeditae e genere elimi- 

 nantur et proprium genus, a clar. J. Smith Aneimidictyum appellatum, efficiunt. Aneimia 

 verticiliata meo judicio quoque proprium genus, Spathepteris dictum constituit. 



Exceptis duabus speciebus, quarum una in Africa austrah extratropica, altera in Africa 

 tropica proyenit, omnes Aneimiae sunt americanae ut plurimum intratropicae. Paucae sunt 

 species, quarum solam iconem, paucissimae^ nempe A. media^ A. hispida et A, flexuosa, 

 quarum nec iconem nec exemplum vidi. 



Dividitur genus in duo subgenera, et posterius juxta conditionem venarum et rachio- 

 larum denuo subdividitur. 



§ I, CoPTOPHYLLUM. Frondcs dissimiles, i. e. fertiles a sterilibus distinctae etad meras 

 raches contractae. Venae frondis sterilis in A. aurita et A. filiculifoha flabellatae creberrimae, 

 in reliquis speciebus e costa pinnatae simplices aut furcatae. Rachiolae fructiferae planae 



