98 



solertissime indicavit, sed quoque in iconibus (genera fil. tab. 90, tab. 104, tab. 103) fide- 

 lissime depingi curavit. Onines reliqui auctores usque ad novissima tempora conditonem 

 venarum frondis Aneimiarum nec observatiuncula dignam censebant, inde illam nec syllaba 

 indicarunt nec illius gravitatem et praestantiam suboluerunt. Sed consideratio venarum 

 auctoribus de Filicibus tractantibus commemoralione plane indigna censebalur. 



Omnes species afFinilale tam arcta junclae sunt, ut solummodo duarum specierum 

 varietates esse videntur, si methodus arridet numerum specierum diminuendi. Cuinam Bo- 

 tanico talis diminutio numeri specierum placet, faciat mea pace, sed ex analogia numerus 

 praesertim novissimis temporibus in plurimis generibus exstructarum specierum horribilem 

 in modum decresceret, ita ut in hocce momento, quo has paginas scribo, mihi nuUam justam 

 ideam de finibiis et hmitibus liarum reductionum facere possum. Quot nomina celebria inde 

 ad synonyma referenda essent, quantae animositales, amarities, immo inimicitiae inde exsur- 

 gerent ! Tales motus animi in scientia quavis maxime timendi sunl, cum ceiebritatem acqui- 

 sitam auctoris potius diniinuunt quam augent. Interim solatium est, quod nemo talem her- 

 cuhcum et ingratum laborem suscipiet. 



Huic generi oHm in Herbario Musei bohemici, quod usui pubhco traditum auctori- 

 tatem quamdam, saltem majorcm quam literae ad amicos datae, exercet, aliud nomen, sci- 

 licet Phyllitides, imposui, sed hoc nomen illo a J. Smith in Hookeri generibus filicum jam 

 divulgato et paulisper mutato nunc postpono. 



A. Pinna terminalis cum proximis lateralibus coadunata et inde aut lobata aut incisa 

 aut pinnatifida. 



1. A. HiRTUM. — Aneimia hirta Sw. syn. 155 (nec herbarii ). Willd. spec. V. 89 (nec 

 herbarii). Spr. syst. IV. 31. — Aneimia densa Link hort. bot. her, II. 142. Link fil. hort. 

 ber. 24 (excl. synon. Langsdorf et Fischer et Raddi, fide speciminis in herb. reg. gener. ber.). 

 — Aneiniia macrophvlla Hort. — Osmunda hirla Lin, spec. 1520. Lam. enc. IV. 651. — Os- 

 munda liirsuta Lonchitidis folio Plum. fil. amer. 134. t. 157. — Lonchitis villosa florida Plum. 

 amer. 18. t. 2G. 



Habitat in sylvaticis humidis Martinicae in monte le Morne super habitationem coloni 

 i'Orange (i^lumier), in Martinica (Kohaut). 



Specimen spontaneum floridum vidi solummodo in herbario regio generah bero- 

 linensi ex herbario Gundelsheimeri et alterum defloratum a Kohautio collectum, specimina 

 culta ex horto botanico berolinensi. DiEFert facile nh omnibus aliis afilnibus speciebus, scilicet 

 A. fraxinifolio et A. obliquo, basi pinnarum valde inaequilatera, nempe basi inferiore linea 

 recta abscissa el inde acutissima, superiore lata truncata obtusa. Frons versus apicem longe 

 angustata. Paniculae in specimine spontaneo graciles, in cultis validae usque pedales. 



2. A. FRAxiNn-OLiUM. — Ancmidictyon Phyllitidis ,1. Smith in Hook. gen. fiL t. 103 (exclus. 

 syn.) — Aneimia phyllitidis Kaulf. enum. 51 (fide herbarii Kaulfus. et Ult. celeb. de Roemer, 



