Accedit potius ad speciem insequentem, quam ad T. Ruta - muraria, quacum poste- 

 riore Sprengel infelici calamo conjunxit. 



T. Adiantum-nigkum. — Dryopteris Math. com. 1357. ic. — Dryopteris nigra Dod. 

 pempt, 466. ic. — Adiantum foliis longioribus, pulverulentis, pediculo nigro C. Bauh. pin. 

 353. — Oreopteris major Tabern. ic. 796. — Adiantum nigrum Lob. ic. 810. Moris. hist. 

 sect. 14. t. 4. f. 16. Pluck. alm. t. 282. f 3. Gesner ic. t. 18. f. 154 (bona). — Adianlum 

 pulcherrimum J. Bauh. hist. III. 737. — FiHcula, quae Adiantum nigrum officinarumj pin- 

 nulis obtusioribus Tourn. inst. 542. — Asplenium Adiantum nigrum Lin. spec. 1541. Flor. 

 dan. t. 250 (mala). Blackw. herb. t. 220. Bolt. fil. 30. t. 17. Swartz syn. 84. Schk. fil. 74. 

 t. 80. a. Willd. spec. V. 346. Desv. in ann. soc. lin. par. VI. 278 (excl. var. y). Spreng- 

 syst. IV. 89 (excl. syn. ?). Presl tent. pterid. 107. Link fil. hort. ber. 96. — Asplenium 

 cuneifolium Viv. fragm. fl, it. 16. t. 18. 



Habitat in fissuris rupium Germaniae, Galliae borealis et Hiberniae occidentalis 

 rarius, Bohemiae rarissime, frequens in Hungaria meridionali, Gallia et Anglia australi, ad 

 radices arborum vetustarum praesertim Quercuum inter frutices et in muris antiquis fre- 

 quens in tota Italia usque in Siciliam, inque Graecia, Hispania, Lusitania, in umbrosis Algeriae 

 (Desfontaines, Bove), in lapidosis Madeirae (Pohl), Asiae in Iberia (Steven), in Albania (Eich- 

 wald), Swanetia (Koch), ad Lenkoran (Meyer), in insulis Sandwich (Douglas). 



T. ACUTA. — Asplenium Adiantum nigrum Bory ess. isl. fort. 313. — Asplenium 

 acutum Bory in Willd. spec. V. 347. Kaulf. enum. 176. Spreng, syst, IV. 90. Preslteni. pterid. 

 107. Link fil. hort. ber. 96. — Asplenium Adiantum nigrum y. angustatum Desv. in ann. 

 soc. lin. par. VI. 278. — Asplenium Virgilii Bory exp. Mor. 289. 



Habitat in muris vetustis fissurisque rupium insulae Cypri (Kotschy), Teneriffae (Bory, 

 Chamisso), Madeirae (Holl), Lusitaniae (Link), Hispaniae meridionalis (Bory), in rupibus Estre- 

 madurae vulgaris (Welwitsch), Calabriae et insulae Pantellariae (Presl), Graeciae (Bory), 

 Macedoniae (e Ruprecht), Croatiae et Slavoniae (Sadler). 



T. ARGUTA. — Asplenium argutum Kaulf. enum. 176. Kaulf. in Linnaea VI. 185. Spreng. 

 syst. IV. 90. Gaudich. in Freyc. voy. 320. Presl tent. pterid. 107. — Asplenium tabulare 

 Schrad, in goett. gel. Anz. 1818. 916. — Asplenium Adiantum nigrum Schlecht. adumb. 31. 

 t. 17, Kunze in Linnaea X. 38. 



Habitat ad Caput bonae spei: in rupibus montis tabularis (Chamisso, Sieber syn, fil. n. 

 181, Krebs, Ecklon), in rupibus montis diaboli, in monte Stadenriviersberg, prope Grahamtown 

 et ad Winterberg (Ecklon), ad Dutoitskloof (Drege), in sylvis densis Nataliae (Gueinzius). 



Frons sterilis stipiti bi -quadripollicari insidens tri-quadripoilicaris ovata saepe apice 

 parce fructificans, fertilis stipiti octo-decempollicari insidens sex-octopollicaris ovato-trian- 

 gularis tripinnata. Specimina Sieberiana sunt paupercula et inde speciem non indicant, sed 

 transitum in T. Adiantum nigrum efTiciunt. 



T. LANCEOLATA. — Dryoptcris candida Dod. pempt. 465. ic. — Asplenium lanceolatum 

 Huds. fl. angl. ed. 2. II. 455. Smith brit, HI, 1182. Engl, bot. t. 240. Swartz syn. 83. Willd. 

 spec. V. 346. Desv. in ann. soc. lin. par. VL 278. Spreng. syst. IV. 88 (excl. syn. Sadler). 



