114 



SPICANTA. — Onocleae spec. Lin. Swartz. — Blechni spec. Smilh, Swartz. — 

 Lomariae spec. Desv. — Frondes dimorphae. Venae internae, simplices furcataeque, ve- 

 nuhsque apice incrassato hberae, in fronde fertih simphces distantes , in sterih crebrae vel 

 creherrimae. Sori ad costam contigui et iilae paraUeh, hneares, continui. Indusium hneare, 

 scariosum, continuum. 



Khizoma obhque repens, hgnosum. Fascicuh vasorum in stipite teretes tenues, in 

 prima specie tres, in secunda quinque. Frondes in eodem rhizomate monotaxicae, dimor- 

 phae, coriaceae, steiiles profundissime pinnatifidae, fertiles pinnatae, laciniis frondis sterihs 

 falcatis, in prima specie linearibus, in altera ovatis, pinnis frondis fertilis anguste linearibus 

 falcatis basi dilatata adnatis. Venarum venularumque apices incrassati in superiore pagina 

 frondis puncto concavo subinde pellucido insigniti; in fronde fertili venae tenuiores parum 

 conspicuae et solumniodo post sorum abrasum conspiciendae. Sori revera a margine pin- 

 narum libero remoti et costae approximati atque contigui, sed ob angustiam pinnarum spa- 

 tium liberum quoque angustum esse debet; illorum conditionem beatus Schkuhr optime 

 delineavit. Indusium a margine pinnarum remotum ideo non marginarium quemadmodum 

 in Lomariis, albo-scariosum, angustum, demuin soris confluentibus et totam paginam inferio- 

 rem obtegenlibus absconditum. Species una extratropica europaea asiatica et americana, 

 altera intratropica americana. — Genus Parablechno affine, differt venis in fronde fertili 

 distantibus simplicibus venulisque in fronde sterili apice incrassatis, indusio scarioso habituque 

 proprio. A Blechno, quocum species hic enumeratae confusae fuerunt, praeter alia signa, 

 jam dimorphismo differt. Denique a Lomaria differt soris non marginalibus sed costae 

 approximatis et illae coniiguis, inde margine frondis fertilis libero. Nam in Lomariis indu- 

 sium est marginarium i. e. ipse margo frondis in indusium transformatur, et sorus est mar- 

 ginalis. Ipse acutissimus et in recensione generum Filicum tam strenuus Link adscribit 

 Lomariae et Steganiae indusia margini frondis adnala seu marginalia. Quodsi in Lomariis 

 genuinis sorus et indusium inframarginale apparenter observatur, haec conditio e plica ex- 

 siccationi attribuenda derivatur, nam in speciininibus minus attente exsiccatis est haec plica 

 duplex immo triplex, in bene exsiccatis vel maceratis speciminibus tamen haecce plica eva- 

 nescit. Transitus et analogiae in omni naturae regno obveniunt, et quo magis numerus ge- 

 nerum specierumque quotidie increscit, eo copiosiores hi transitus animadvertuntur. 



I. S. Bor,E\Lis. — Lomaria Spicant Desv. berl. mag. V. 325. Desv. in ann. 

 soc. lin. par. VI. 287. Spreng. sysl. IV. 62. Link fil. hort. ber. 15. — Lomaria borealis 

 Link hort. bot. ber. 11. 80. — Blechnum boreale Smith fl. brit. IIL 1135. Swartz syn. 115. 

 Schk. ic. fil. 102. t. 110. Vy^illd. spec. V. 408. Wihd. enum. 1074. — Blechnum Spicant 

 Roth fl. germ. III. 44. — Onoclea Spicant Hoffm. fl. germ. II. 11. — ■ Struthiopteris Spicant 

 Scop. fl. carn. n. 1258. Weiss crypt. 287. — Osmunda Spicant Lin. spec. 1522. Flor. 

 dan. t. 99. Bolt. fil. 8. t. 6. — Lonchitis altera foho Polypodii J. Bauh. hist, III. 736. 

 Moris. hist. IIL 569. sect. 14. t. 2. f. 23. 



Habitat in humidis sylvaticis montium a Suecia (Linne) per Europam praesertim oc- 

 cidentalem usque in Siciliam ad Castelbuono (C. Presl) et in Lusitaniam borealem et ad 



