i22 



SlLP[iNCHLAEINA J. Sm. — Blechni spec. Auct. — Frondes monomorphae. 

 Venae pinnatae, creberrimae , proniinulae, simplices et furcatae , venulisque parallelis apice 

 tr;insverso inlVamarginali anastomosantes. Sori elongati, continui, costae contigui approxi- 

 matique. Indusium latum, lineare, membranaceum, demum inaequaiiter lacerum. 



Rhizoma ignotum. Frondes monomorphae, coriaceae, basi bipinnatae, apicem versus 

 pinnatae, glaberrimae, pinnis petiolatis cartilagineo-Iate marginatis. Stipes rachisque flexuo- 

 sus subscandens supra canaliculatus subtus convexus, Fasciculi vasorum stipitis in S. scan- 

 dente quinque teretes strato nigro vestiti, duobus anterioribus crassioribus. Venae angulo 

 recto exorientes, simplices furcatis intermixtae, venuhsque utrinque prominulae. Sori quem- 

 admodum in Biechno et Blechnopside costae approximati et contigui. Indusium ultra li- 

 neam latum, hinc inter Blechnaceas latissimum, fuscum, denticulatum, demum inaequaliler 

 (ransverse plicatum et lacerum. Species tropicae, americanae, forsitan plures confusae. — 

 Convenit hoc genus cum Blechno, Blechnopside aliisque soris costae contiguis approxima- 

 tisque, differt tamen ab omnibus Blechnacearum generibus arcu venarum venularumque 

 anastomosim efficiente inframarginali. Clar. J. Smith adscribit Salpinchlaenae sorum costa- 

 lem et indusium involutum fere cylindraceum basi sporangiferum intus dehiscens; scd hi 

 characteres sunt certe erronei. Nam sorus est quidem costae approximatus et contiguus, 

 sed in costa non provenit , sicuti in Monogramma , quae qualitas posterior solummodo 

 costalis appellari potest, quemadmodum dicitur caulinaris , quod in caule, petiolaris, quod 

 in petiolo, foliaris, c[uod in folio obvenit, et caet. Indusium nec involutum, nec fere cylin- 

 draceum , nec intus dehiscens est. Indusium Salpinchlaenae, quemadmodum omnium Blech- 

 nacearum est planum, sed exsiccatione et aetate provectiore involutum, revolutum, convolu- 

 tum, rephcatum, corrugatum ; fovet in sinu ad suum exordium receptaculum lineare plus 

 minus elevatum, nec basi sporangia gerit ; porro nec minimum vestigium formae cyhndra- 

 ceoe vel dehiscentiae interioris deprehenditur, nam margine versus costam directo est sem- 

 pcr iiberum, etiam in maxima juventute , iibi illud animadvertere Hcet. — J. Smith Salpi- 

 chlaena, Klolzsch Salpiglaena scribit, sed cum nomen genericum a Galmy'^ (tuba) derivatur, 

 potius Salpinchlaena audire debet, quemadmodum genus Salpinga (inter Melastomaceas) 

 dicitur, nec Salpiga. 



1. S. vonBiLis. — Blechnum volubile Kaulf. enum. 159 (excl. patria). Kunze anal- 

 pterid, 20. t. 13 (excl. syn. Bory). 



Habitat in America tropica, an in Cayenna ? (Ryan? in herb. Vahl). 



2. S. scAXDENs. — S, volubilis J, Sm. in Hook. gen. fil. t. 93, J. Sm. in Hook. 

 jour. bot. IV. 168. Klotzsch in Linnaea XX. 348 (excl. syn. Kaulf, et Kunze). — Blechnum 

 scandens Bory in Duper. voy. 272. t, 36. — Blechnum Moritzianum et Blechnum hyme- 

 ncurum Klotzsch mss. 



Ilabitat in Brasilia (Sellow , Gardner herb. bras. n, 185), in insula S. Catharinae 

 (Durville), ad Bahiam (Blanchet coll. pl. bras. n. 8) , in palmetis Columbiae ad Caraccas 

 prope Tovar (Moritz n. 109, Karsten coll. II. n, 2o), in Gujana anglica (Rich. Schomburgk 

 n. 11 iO), in arboribus magnis Surinami superioris (Kappler n. 1767), 



.lil 



